tag:blogger.com,1999:blog-81442922011-08-15T03:26:09.440+07:00Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.comBlogger681100tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-31041287715906110752007-02-03T02:35:00.000+07:002007-02-03T03:35:27.893+07:00<span style="font-size:85%;">วันนี้รู้สึกว่าเวลาทุกวินาทีมีค่ามากอ่ะ ไม่ว่าจะกระดิกตัวไปไหน ทำอะไรอยากให้เวลามันผ่านไปช้าๆ<br /><br />เคยได้ยินคนเค้าตั้งคำถามประมาณว่า ..<br />1. "ถ้าคุณมีชีวิตเหลืออยู่เพียงหนึ่งวัน คุณจะทำอะไร?"<br />2. "ถ้าอีก 7 วันโลกจะแตก คุณจะทำอะไร?"<br />3. "ถ้า ..." สารพัด..<br /><br />คำถามแต่ละคำถาม เหมือนกันตรงที่ .. คุณจะทำอะไร ในเวลาอันน้อยนิด ก่อนที่คุณจะต้องจากไป<br /><br />ตอนนั้นก็ได้แต่ตอบไปสารพัด แต่พอมาวันนี้ ต้องเจอเหตุการณ์นี้เข้าจริงๆ ซึมเลย<br />สิ่งเดียวที่คิดในใจตลอด คือ .. อยากให้เวลาเดินช้า ๆ ว่ะ ..<br /><br />อยากอยู่กะแม่ให้นานๆงับ<br /><br />งร่า วันนี้ จ๋อย เลย .. T_T<br /><br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><strong>ซึ้ง ภาค 2<br /></strong><em>คำเตือน</em> ฟังแล้วระวังน้ำตาไหลพราก .. T_T<br /><br /><embed style="LEFT: 10px; WIDTH: 280px; TOP: 53px; HEIGHT: 45px" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Andrea.wma" width="-64" height="45" type="audio/x-ms-wma" autostart="0"><br />หนึ่งคำสัญญา - แอนเดรีย<br /><br /><br />"...แม้ไม่อาจจะมองเห็นกันด้วยตา แต่ก็รู้ว่าเราจะมีความรู้สึกต่างๆที่ดีให้กันและกัน<br />แม้ไม่อาจจะบอกเล่าความห่วงใยแต่ให้รู้ว่าทุกๆวัน จะมีฉันคนหนึ่งที่เฝ้ามองเธอผ่านฟากฟ้า<br />หนึ่งคำสัญญา ที่คิดว่ามีค่าพอให้เธอ นั่นคือจะเหมือนเดิมเมื่อกลับมาหา<br />อาจเป็นแค่เพียงหนึ่งคำที่ได้สัญญา แต่จะรักษามันด้วยหัวใจ<br />กับทุกเวลา กับทุกนาทีที่ผ่าน คงไม่ใช่เป็นเพียงวันวาน ที่ลบมันง่ายดาย<br />แต่ขอสัญญาไม่ว่าจะเจอสิ่งใด เธอจะยังคงเป็นส่วนที่งดงามเสมอ ...."<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">ไปแระจ้ะ .. โชคดีงับ .. ขอบคุณทุกๆคนหลายๆเด้องับ ...<br /><br /><span style="color:#ff6666;">. . .</span> <span style="font-size:100%;color:#ff6666;"><strong>ข่ อ ย ฮั ก พ ว ก เ จ้ า ห ล า ย เ ด้ อ </strong></span><span style="color:#ff6666;">. . . </span><br /><br />^_____^<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - </span><br /></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-3104128771590611075?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-38954437630043118352007-02-01T00:16:00.000+07:002007-02-01T01:41:34.654+07:00<div align="left"><span style="font-size:85%;">นี่คือประสบการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมาในชีวิตการทำงานของข้าพเจ้าในช่วงแรก<br />ตั้งแต่ 18 เมษายน 2548 ถึง 31 มกราคม 2550 ไม่อาจจะเล่ามาเป็นเรื่องราว เป็นฉาก เป็นตอนได้<br />แต่เรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดต่างมีบทสรุปของมันเอง เป็นความรู้สึกต่างๆเหล่านี้<br /></span></div><br /><br /><ul><li><div align="left"><span style="font-size:85%;color:#000000;">สุข<br />เกิดหลายครั้งหลายครา จนไม่สามารถนับได้</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000000;">ทุกข์<br /></span>ส่วนใหญ่เกิดตอนเจอปัญหาที่ไม่รู้จะแก้อย่างไร </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">เศร้า<br />เกิดตอนเมื่อรู้สึกว่าจะมีพี่ และเพื่อนร่วมงานจะออกจากบริษัท </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ตื่นเต้น<br />เมื่อได้ไปทำงานยังไซต์งานต่างๆ รวมทั้งต่างจังหวัด รวมทั้งไป outing ชายทะเล และได้รับรางวัลเตารีดไฟฟ้าในงานเลี้ยงปีใหม่ปี 2549</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ง่วง<br />ตอนไปที่ทรูคืนหนึ่ง อยู่ยันเช้า </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ชอบ<br />ชอบหลายๆอย่าง ชอบบรรยากาศการทำงานที่นี่ รวมทั้งเพื่อนๆพี่ๆร่วมงานทั้งหลาย</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ไม่ชอบ<br />ในการทำงานบางอย่าง แต่ตอนหลังก็เข้าใจ</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">รำคาญ<br />นิสัยบางอย่างของคนบางคน ทำให้รู้สึกรำคาญมากในช่วงแรก แต่หลังมาเริ่มชิน และไม่น่ารำคาญเท่าช่วงแรก </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">เบื่อ<br />เบื่องานบางอย่าง บางช่วง เมื่อไรจะเสร็จ เช่น รีพอร์ท </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">เซ็ง<br />บางครั้งไม่มีอารมณ์ทำงานเท่าไร ปัจจัยน่าจะมาจากการพักผ่อน และปัญหาภายนอกรุมเร้า </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">หิว<br />ตอนกลางวันกินข้าวเที่ยงกันเกือบบ่าย เลยหิวบ้างบางวัน บางวันหิวข้าวเย็นแทนเลยต้องลงไปซื้อหมูปิ้งกิน </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">อิ่ม<br />เมื่อกินข้าวเสร็จแล้วก้ออิ่ม บางครั้งอิ่มจังตังอยู่ครบ แล้วแต่ดวง และอารมณ์ของพี่ๆที่เป็นเจ้ามือ หุ หุ<br />แล้วก้ออื่มเอมใจ เวลาเล่นกัน หนุกหนานกะเพื่อนๆ แล้วมีความสุขดี </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">อร่อย<br />ร้านป้าเตาถ่านบางวันก็ทำต้มยำอร่อย โดยเฉพาะใส่เส้นมาม่าด้วย ชอบข้าวหมูกรอบ ร้านก๊วยจั๊บด้วยอร่อยดี อ้อ .. ร้านบะหมี่จับกังอันนี้ปรุงเองบางครั้งอร่อย ลุงกะป้าให้เยอะมาก</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">เมื่อย<br />หลังจากที่ไปทริปเชียงใหม่ งานรับปริญญาตูน แล้วก็เที่ยวเล่นตามที่ต่างๆ เหนื่อยและเมื่อยโคตร แต่ก็หนุกดี </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">นานจิงโว๊ยย<br />อันนี้เป็นความรู้สึกอยู่ช่วงนึงที่เวลามันเดินไปช๊าช้า น๊านน นาน กว่าจะหมดไปวัน ๆ เค้าว่ากันว่าเวลาที่เราไม่มีความสุขเราจะรู้สึกว่าเวลาเดินช้า มารู้ตัวอีกทีก็รู้ว่าเพราะมีบางสิ่งหายไปนี่เอง</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">เครียด!<br />อันนี้รู้สึกตอนแก้ปัญหาเรื่อง Report job ไม่ได้ ตรงที่ font มันไม่ยอมออกมาสวยๆซักที ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">สบายๆ<br />มีบางช่วงงานชิวๆ ก้อเปิดเพลงฟัง ทำงานไม่รีบเร่ง รู้สกสบายดี อ่อ . . แล้วก้อตอนพักวันหยุดต่างๆ รู้สึกว่าสบายดี</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ชิวๆ<br />หลังๆเริ่มคล่องกับ FrameWork ของโปรเจคทีทำมากขึ้นแล้ว เริ่มรู้เทคนิคต่างๆมากขึ้น เลยรู้สึกว่าเรื่องโน้นเรื่องนี้เราก็พอจะทำได้ เลยมีกำลังใจมากขึ้นมาหน่อย</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">เหงา<br />ตอนพี่ๆเพื่อนๆลาออก ก็รู้สึกเหงาๆลงไปเยอะเลย แล้วยิ่งตูนกับแก้วไปอยู่ทรูอีก เหงามาก ออยไปอังกฤษอีก โอว โน่ว !! เหงาๆ เพราะมองทางซ้ายก้อไม่มีใคร มองทางขวาก็ไม่มีใคร T_T</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">หนุกหนาน<br />ตอนเล่นกันกับเพื่อนๆ พี่ๆ เล่นกันมากมาย มีพับเครื่องบินเล่นด้วย อันนี้ช่วงงานเริ่มเบา ดาวโหลดเกมมาเล่นกัน ขำ ขำ</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ตลก<br />หลายเรือ่งอยู่ แอบฟังพี่ๆเมาท์เรื่องคนอื่นๆในวงข้าว ทำเอาฮา ขี้แตก ขี้แตน .. สนุกดี</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ใจแตก<br />ตอนไปเที่ยวผับครั้งแรก ฮ่า ฮ่า ฮ่า </span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ผูกพัน<br />กับบรรยากาศที่นี่และเพื่อนร่วมงานทุกคน ผูกพันกะโต๊ะ กะเก้าอี้ ลิ้นชัก กะของเล่นบนโต๊ะ กะแมลงสาบใต้โต๊ะ โอว ก้อทุกอย่างเลยนั่นแหละ</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ประทับใจ<br />มิตรภาพ ประสบการณ์ และวันเวลาดีดีที่ตลอดระยะเวลาที่อยู่ที่นี่</span></div></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">ขอบคุณมากๆค่ะ<br />ขอบคุณทุกๆคนมากๆ และขอบคุณในทุกๆเรื่องเลยงับ<br /><br /></span><span style="font-size:85%;">มาวันนี้ก็รู้ว่าตัวเองได้อะไรเยอะมากจากการทำงานที่นี่ .. </span><br /><br /><img style="WIDTH: 464px; HEIGHT: 350px" height="370" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/trm.JPG" width="464" /><embed style="LEFT: 10px; WIDTH: 464px; TOP: 53px; HEIGHT: 45px" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/bindedHeart.wma" width="464" height="45" type="audio/x-ms-wma" autostart="0"></embed> </div></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-3895443763004311835?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-47001757232535240582007-01-31T00:17:00.000+07:002007-01-31T00:17:42.335+07:00<span style="font-size:85%;"><strong>Sam:</strong> This is it.<br /><span style="color:#3366ff;">พอกันที</span><br /><strong>Frodo:</strong> This is what?<br /><span style="color:#3366ff;">อะไรพอ</span><br /><strong>Sam:</strong> If I take one more step, it'll be the farthest away from home I've ever been.<br /><span style="color:#3366ff;">ขืนไปต่ออีกก้าวเดียว มันจะไกลกว่าทุกครั้งที่ข้าออกจากบ้าน</span><br /><strong>Frodo:</strong> Come on, Sam.<br /><span style="color:#3366ff;">ไปน่าแซม</span><br /><strong>Frodo:</strong> Remember what Bilbo used to say: "It's a dangerous business, Frodo, going out your door. You step onto the road, and if you don't keep your feet, there's no knowing where you might be swept off to."<br /><span style="color:#3366ff;">จำได้มั๊ยที่บิลโบเคยพูดว่า "</span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#3366ff;">มันเป็นเรื่องที่อันตรายโฟรโด้ ยามที่ก้าวพ้นประตู เราก้าวสู่ถนน ถ้าออกเดินแล้วไม่ก้าวต่อ เราจะไม่รู้ว่าทางสิ้นสุดตรงไหน"<br /></span><span style="color:#3366ff;"></span><br /><span style="color:#3366ff;"><span style="color:#333333;"><strong><span style="color:#000000;">ที่มา:</span></strong> <span style="color:#000000;">บทบรรยายภาษาอังกฤษจาก</span> <a href="http://www.imdb.com/title/tt0120737/quotes" target="#blank">Memorable Quotes from The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring</a></span> </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#3366ff;"><span style="color:#000000;">ส่วนบทบรรยายภาษาไทยจาก VCD ที่บ้านจ๊ะ (พยายามจะถอดความภาษาอังกฤษออกมา แต่ท่าจะไม่รอด -_-')</span><br /></span><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-4700175723253524058?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-72601117455200807382007-01-30T00:19:00.000+07:002007-01-30T01:46:11.143+07:00<span style="font-size:85%;"><br /><img style="WIDTH: 338px; HEIGHT: 257px" height="351" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/secretTree.jpg" width="438" /><br /><embed style="LEFT: 10px; WIDTH: 338px; TOP: 53px; HEIGHT: 45px" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Canon.wma" width="300" height="45" type="audio/x-ms-wma" autostart="0"></embed><br /><br /><br />ขอยืมต้นไม้จากเรื่อง My sassy girl มาเก็บความลับไว้มั่งอ่ะ<br /><br />...............................................<br /><br />(จนกว่าจะมีความกล้ามากกว่านี้ ฮ่า ฮ่า ความลับจึงจะเปิดเผยออกมา)<br /><br /><br />อ่า .. แต่หนังเรื่อง My Sassy Girl เองก็มีความลับซ่อนอยู่เหมือนกันนะ<br /><br />เคยอ่านจาก Forward Mail แต่จำไม่ได้มาก แต่ตอนนั้นพออ่าน Foward mail นี้จบก็ไปนั่งดูหนังอีกรอบ แล้วก็ทำให้เข้าใจเนื้อเรื่องหลายๆอย่างมากขึ้น<br /><br />ทั้งๆที่ตอนแรกก็ไม่ได้เข้าใจไปทุกฉากหรอก แต่ก็ประทับใจหนังโดยรวมๆ<br />แต่ยิ่งพอมารู้ความลับเหล่านี้แล้ว ยิ่งชอบใจหนังเรื่องนี้มากขึ้นไปอีก เพราะเก็บรายละเอียดไว้มากจริงๆ เยี่ยมไปเลย<br /><br />ความตอนหนึ่งที่จำได้ ก็คือตอนที่คุณลุงมานั่งใต้ต้นไม้แห่งความลับ แล้วก็มาเจอนางเอก<br />ที่แท้แล้วคุณลุงคนนี้ก็คือพระเอกที่นั่ง UFO ย้อนเวลามาจากโลกอนาคต<br />เพื่อมาหาคำตอบว่าทำไมนางเอกถึงได้มาตอน 3 ปีให้หลังแทนที่จะเป็น 2 ปี<br />ชอบประโยคนึงที่ลุงพูดว่า<br /><br />"หนูรู้มั๊ยคำว่าโชคชะตาคืออะไร?มันคือการสร้างสะพานแห่งความสัมพันธ์ ไปหาความรักแท้ไง"<br /><br />แล้วก็กบที่อยู่ในไข่ที่ใช้เก็บจดหมายตอนพระเอกมาเปิดอ่าน<br />(ตอนแรกฉันก็งงว่าเฮ้ย กบมันเข้าไปได้ไงวะ หรือมันนานจัด 2 ปีนี่ทำให้กบมาตั้งรกรากกันแถวนี้)<br />ที่จริงแล้วมาจาก คุณลุงก็คือพระเอกที่ย้อนเวลามาเป็นคนใส่ลงไป<br />เพราะผู้กำกับเค้าต้องการสื่อว่ามีคนอื่นเข้ามาอ่านจดหมายแล้วนะ ซึ่งก็คือลุงนี่แหละนั่นเอง<br />เพราะลุงได้เปรยไว้กับนางเอกตอนมาเปิดจดหมายเหมือนกันว่า "ลุงได้อ่านจดหมายของหนูด้วยนะ" </span><br /><p><span style="font-size:85%;">เป็นไง ล้ำลึกจริงๆ นี่จำได้แค่นี้เองอ่ะ<br />แต่ของจริงมีมากกว่านี้ คนคิดนี่สุดยอดจริงๆ นับถือๆ<br />.. เรื่องนี้เป็นหนังในดวงใจเรื่องนึงเลยทีเดียว ..<br /><br /><strong>Quotes from "My Sassy Girl"</strong><br />+ "ถ้าเราเป็นคู่กัน เราก็จะต้องมาเจอกันเข้าซักวันนึงแน่นอน"<br />+ "หนูรู้มั๊ยคำว่าโชคชะตาคืออะไร?มันคือการสร้างสะพานแห่งความสัมพันธ์ ไปหาความรักแท้ไง"<br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-7260111745520080738?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-42141944827503650632007-01-26T23:14:00.000+07:002007-01-30T00:11:33.783+07:00<span style="font-size:85%;">นี่คือ ..หมี ..<br /><br /><img style="WIDTH: 270px; HEIGHT: 210px" height="261" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/mee.jpg" width="284" /><br /><br />หมี .. คือขวัญใจของชาว TRM แห่ง Freewill Solutions เลยก็ว่าได้<br />หมีเข้ามาอยู่ที่ฟรีวิลล์ตั้งแต่ตุลาคม 2548 เข้ามาในโปรเจค TRM เป็นโปรเจคแรก<br />และก็เป็นโปรเจคสุดท้ายของมันเช่นกัน<br /><br />ตอนแรกหมีอยู่ที่ชั้น 28 ของตึกลุมพินีทาวเวอร์<br />อาศัยพื้นที่โต๊ะของฮะนึ๋งเป็นที่แอบอิงตามบริเวณใกล้ๆกะจอคอมพ์<br />ต่อมาช่วงเดือนมิถุนายน 2549 หมีได้ย้ายตามโปรเจค TRM ไปอยู่ชั้น 31<br />แล้วก็สถิตอยู่ในชั้นนั้นที่โต๊ะของฮะนึ๋งเรื่อยมาจนถึงวาระสุดท้ายของฮะนึ๋งผู้เป็นเจ้าของที่ที่มันแอบอิงอยู่ มันจึงได้ติดตามฮะนึ๋งกลับมาอยู่ที่บ้าน และอาจจะได้ตามฮะนึ๋งไปต่างประเทศด้วยถ้ายังมีพื้นที่ในกระเป๋าว่างอยู่<br /><br />ตลอดระยะเวลาที่มันอยู่ที่ฟรีวิลล์ หมีได้สร้างสีสันมากมายให้กับคนในแผนก TRM<br />ด้วยความสามารถเฉพาะตัวที่มันมีอยู่ คือ การที่มันขี้ออกมาเป็นกระดาษทิชชู่ได้<br />ดังนั้นมันจึงได้รับความนิยมในการเป็นคนดูแลกระดาษทิชชู่<br /><br />แต่มันทำหน้าที่นี้ได้ไม่นาน มีหลายคนได้ค้นพบความน่ารักของมัน<br />ด้วยการจับมันมาแปลงร่างต่างๆนานา ถอดเอาหัวยัดเข้าไปในตัวมันบ้างล่ะ<br />ไม่ก็เอากระดาษมาพันหัวมันเล่นบ้างล่ะ บางรายเอากระดาษมาหุ้มเท้ามันให้ดูเหมือนเป็นหมีเข้าเฝือกบ้างล่ะ<br />บางรายก็เอาทิชชู่มาแปะที่ตาหมีให้เหมือนโจรสลัดบ้างล่ะ<br /><br />นอกจากนั้นเวลาที่พี่ฝนมาแจกดอกไม้ให้กับคนที่แผนก TRM หมีจะเป็นที่ฝากดอกไม้ไว้ได้<br />โดยให้มันคาบไว้ที่ปาก บางทีเวลาจะกลับบ้านฮะนึ๋งหาที่เก็บหูฟังซาวเบาท์ไม่ได้ ก็เลยวางไว้ที่หัวมันนั่นล่ะ<br />ซึ่งมันช่างพอเหาะพอดีอะไรเยี่ยงนี้<br /><br />ยังไม่พอ พี่ๆหลายๆคนก็ชอบมาระบายอารมณ์กับมัน แก้เครียดได้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งพี่อ๊อด<br />ท่าทางจะเครียดอยู่มากทีเดียว จับมันเป็นเล่นอย่างเมามันส์<br /><br />หมียังเคยไปห้อยต่องแต่งบนต้นคริสต์มาสของชั้น 31 เป็นของตกแต่งต้นคริสต์มาสในช่วงเทศกาลอีกด้วย<br /><br />แต่มีเรื่องนึงที่หมีดีใจที่สุด ก็คือการที่ด๊อกเตอร์มาตบหัวมันเบาๆ ตอนมาที่ชั้น 31 หมีตื้นตันใจอย่างมาก ..<br /><br />จนกระทั่งถึงวันสุดท้าย 26 มกราคม 2550 เวลาประมาณสามทุ่ม<br />หมีได้ร่ำลาเพื่อนๆ พี่ๆ ในแผนกบางคนที่ยังอยู่ตอนสามทุ่ม<br />และทุกท่านก็ได้บ๊าย บายให้กับหมี เป็นการอำลา เช่นกัน<br /><br />หมีและฮะนึ๋งต้องไปแล้ว .. ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ที่ฟรีวิลล์อีก<br />แต่หมีและฮะนึ๋งก็จะไม่ลืมความทรงจำ และวันเวลาดีดีในช่วงนั้นเลย<br /><br />ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่หมีและฮะนึ๋งได้รับจากฟรีวิลล์<br />โดยเฉพาะมิตรภาพดีดีที่ฮะนึ๋งและหมีจะไม่มีวันลืมเลย<br /><br />^___________^<br /><br /><br />ปล๑. ขอบคุณเจนที่ให้หมีเป็นของขวัญวันเกิดเราในคราวนั้นอ่ะ </span><br /><span style="font-size:85%;">ปล๒. ขอขอบคุณตูน แก้ว ออย ต้น แบงค์ นุ กิ๊บ จูน โจ พี่แอ๋ม พี่หยิน พี่ต๋ง พี่ตูน พี่กล พี่อ๊อด พี่อ้อม พี่ขิง พี่ติ่ง พี่รอง พี่ปุ๊ก พี่จิ๋ว พี่เป้ พี่แจ๊ค พี่แป้ง พี่ยุ้ย พี่ยาคูลท์ มากๆเลยงับ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-4214194482750365063?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1169833826116345402007-01-25T23:50:00.000+07:002007-01-31T00:02:09.969+07:00<span style="font-size:85%;">"วันพรึหัด ทุ่มนึง BTS ราชเทวี" นี่คือที่มาของการรวมตัว ณ ร้านเจ๊ก้อย ย่านราชเทวี ...<br /><br />วันนี้เป็นวันคืนสู่เหย้าชมรมอินเทอร์เน็ต แห่งพระจอมเกล้าฯลาดกระบัง<br /><br />อุ่นหนาฝาคั่งมากๆ โต๊ะร้านเจ๊ก้อยเรียงต่อกันแนวยาวได้ 4 ตัว บรรจุคนร่วม 18 ชีวิต<br />ดีใจมากๆๆๆอ่ะ ที่ได้เจอเพื่อนพ้องน้องพี่ อีกครั้ง<br />สำหรับเพื่อนพ้องน้องพี่บางท่านข้าพเจ้าพอจะได้มีโอกาสเจออยู่บ้าง<br />แต่กับเพื่อนพ้องน้องพี่อีกหลายท่านที่ไม่ได้เจอมาปีกว่าๆได้กระมัง<br /><br />เพราะตอนที่ฉันยังเรียนอยู่ ปีสามกรายๆ ปีสี่ก็ไม่ได้เข้าไปชมรมอีก<br />ไม่ได้ update ข่าวคราวความเป็นไปของชมรม รวมทั้งข่าวสารของเพื่อนพ้องน้องพี่เท่าไรนัก<br />เป็นสมาชิกห่างๆคนนึงเลยทีเดียว<br /><br />ข้าพเจ้าเลยรู้สึกขอบคุณ และดีใจมั่กๆเลย ที่ได้มาเจอกันอีกอ่ะ<br />แล้วก็ยังอยากเจอพี่ป๊อก พี่วิช เอ๋(เค็ม) ปอ พีช(เคม) เอี๊ยง ลูกหว้า เม้ง หมู ฯลฯ ด้วยอ่ะ<br />อ้อ แล้วถ้าพูดถึงชมรมเน็ตลาดกระบัง ต้องไม่ลืมพี่เปี๊ยก อาจารย์ที่ปรีกษาชมรม<br /><br />โอกาสนี้เลยได้ update ข่าวสารในวงการได้มากมาย</span><br /><br /><ul><li><span style="font-size:85%;">พีช แต่งงานแล้ว !! ฮ๊า !! จริงดิวะ !! ขอแสดงความยินดีด้วยเด้อ ฮ่า ฮ่า จะได้อุ้มหลานแล้วเว้ยตรู หลานลูกครึ่งคนแรกเฟร้ย!! : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">ไอ้เอ๋ ก็กะลังจะไป Norway ก็หัวใจไปอยู่โน่นแล้วนี่หว่า ตัวเลยต้องตามไปในไม่ช้า : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">กี ฉันลืมบอกแกไปว่าแกดูอึ๋ม(อ้วน)ขึ้นนะ หน้าบานแสดงว่ากำลังมีความสุข อันนี้ต้องขอบคุณเหมียว : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">น้องอาร์ม ไม่เจอนานมากเลย ตอนที่บอกว่าเป็น Security Engineer ตอนแรกพี่คิดว่าเราเป็นยามเพราะได้ยิน security มาก่อนเลย : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">น้องบิว(หญิง) ถ้าอยากใช้โบนัสก้อนโตด้วยการมาเที่ยวล่ะก็ บอกพี่ได้เลย หู หู หู พี่จะดูแลอย่างดี .. : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">น้องบิว(ชาย) ไว้พี่ไปเรียนภาษามาก่อนแล้วจะมาถามเรื่องฝึกงานต่างประเทศอีกครั้งง่ะ : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">ภา .. ขอบคุณหลายๆสำหรับ"คิดถึงทุกปี" ข้าพเจ้าก็จะคิดถึงภา ไม่ใช่ทุกปี แต่เป็นทุกลมหายใจเข้าออก อะฮิ้ววว : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">น้องฟาง .. ขาวขึ้นนะเนี่ย ! : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">พี่น๊อต.. ยังไม่ได้ให้พี่น๊อตดูลายมือเลยอ่ะ วัยรุ่นเซ็ง - -' :)<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">น้องนิด น้องฟาง น้องนุ่น พี่นุ แนท จื๊อ เฮ้ยไปตั้งชมรมสาขาย่อยที่ MOTIF กันเร๋อวะเนี่ย สุดยอด : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">โอ๋ .. เวลาเราไปอยู่ไกลๆ เราไม่เป็นห่วงโอ๋เท่าไรเพราะมีพี่อู๋คอยดูแลอยู่ หุ หุ : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">พี่เบนซ์ .. เจ๊ก้อยสู้ฝีมือป้าจี่ได้ป่าวหว่า ลุง? : )<br /></span></li><li><span style="font-size:85%;">เจ๊นัท .. ข้าพเจ้าจะเอาตำราของเจ๊ไปฝึกทำที่โน่นเด้อ แล้วจะกลับมาโชว์ฝีมือให้เจ๊ด้วย .. หุ หุ หุ : )<br /></span></li></ul><p><span style="font-size:85%;">ส่วนเรื่องอาหารนี่ฉันกินไม่ได้เยอะอ่ะ ไม่ใช่เพราะเจ๊ก้อยตำส้มตำไม่อร่อยแต่อย่างใดแต่เป็นเพราะมันอิ่มใจแว้ววว<br /><br />ขอบคุณ พี่นัท พี่เบนซ์ พี่น๊อต พี่ดอย พี่อู๋ โอ๋ เอ๋ กี แนท จื๊อ พีช ภา น้องฟาง พี่นุ น้องนุ่น น้องบิว(ญ) บ้องบิว(ช) น้องนิด น้องอาร์ม มากๆนะงับ </span></p><p><span style="font-size:85%;">ปล. KIC = KMITL Internet Club<br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-116983382611634540?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1169566632072398012007-01-23T22:24:00.000+07:002007-01-23T23:44:44.430+07:00<span style="font-size:85%;">เรื่องราวของวันที่ 21 มกราคม ยังไม่จบเท่านั้น<br /><br />วันนี้ตอนหกโมงเย็นมีนัดกับเพื่อนๆทานข้าวเย็นกัน<br />นัดกันที่ ร้านไต้ก๋งซีฟู้ด ที่ถนนเกษตร-นวมินทร์<br />ฉันมาสายไปหนึ่งชั่วโมง แห่ แห่ มัวแต่เพลิดเพลินกับดินแดนแห่งความฝันอยู่<br />ไม่อยากจะพลาดงานไหนไปซักงานเลย ไม่อยากออกจากดรีมเวิร์ล แต่ก็ไม่อยากพลาดนัดสำคัญนี้ด้วยเช่นกัน<br /><br />ตอนฉันมาถึงโต๊ะ มีเสียงปรบมือคับท่านผู้ชม ออกแนวปรบมือประชด มาได้ซะทีนะเอ็ง ..<br /><br />อะโหย .. โต๊ะนี่เต็มไปด้วยของกินคับท่านผู้ชม เต็มโต๊ะเลย หุ หุ แต่เป็นของกินที่กินหมดแล้ว แปร่วววว<br /><br />วันนี้เรานัดรวมตัวกันได้ครบทีม 8 คน<br /><br />ฉันก็ไม่รู้ว่าโต๊ะอื่นเค้าจะมองโต๊ะเรายังไง หรือได้ยินเสียงของพวกเราบ้างหรือเปล่า<br />วินาทีนั้นฉันไม่สนใจอะไรข้างนอกเลย สนใจแต่เรื่องราวที่ได้ยินได้ฟังจากเพื่อนๆทั้ง 7 เท่านั้น<br />ทุกคนก็ได้พูดได้เล่า เรื่องราวความเป็นไปของตัวเอง รวมถึงฉันก็เช่นกัน<br /><br />เวลาอยู่ด้วยกันแล้ว ฉันเป็นตัวของตัวเองที่สุดเลย<br /><br />ก้อยนี่ จะเป็นคนแกะปูกะกุ้งให้ทุกคนกิน<br />เจ๊บุษนี่ก้อสั่งอาหารจริง แบบว่าบุฟเฟ่ (ก็เลยสั่งแหลก)<br />นก คอยตักอาหารให้ แบบว่านกนี่เหมือนเป็นเขื่อน ใครตักอะไรให้ก็จะมาที่นก นกก็จะส่งต่อให้ฮะนึ๋งอีกทีหนึ่ง<br />ฝนนี่ทำให้หัวเราะได้อยู่เรื่อยเลยทีเดียว<br />อุ๊นี่ก็เมาท์เด็กนักเรียนที่โรงเรียนให้ฟังเป็นระลอกๆ<br />โบ ถ้าไม่มีโบ เราก็มาไม่ถึงที่นี่อ่ะ (เกือบหลง)<br />วิ ผู้แนะนำเรื่องการเก็บรักษา passport ให้ปลอดภัย<br /><br />อ่าฮ่า ก่อนจะกลับ ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก แอ๊คกันสุดฤทธิ์ เหมือนอยู่ในที่รโหฐาน<br />ที่ไหนได้ คนตรึม แต่ก็ไม่หวั่น<br /><br />กลับบ้านด้วยตาเยิ้มๆ แอบซึ้ง .. T_T<br /><br />เวลาคิดถึงเรื่องเก่าๆบางเรื่องนี่ ถึงแม้ว่าบางทีอาจจะให้คนเราน้ำตาไหล แต่มันก็มีความสุขมากทีเดียว<br />เรื่องราวหลายๆเรื่อง ที่ผ่านมาร่วมกัน มันทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจที่มีพวกเธออยู่เคียงข้างไม่เคยห่าง<br />และสำหรับอนาคตอันใกล้ ฉันก็จะจำเอาไว้ว่าเสมอว่าจะมีคนอยู่จำนวนหนึ่ง ในอีกด้านหนึ่งของโลกใบนี้ </span><br /><span style="font-size:85%;">ที่พร้อมจะแบ่งปันความสุข ความทุกข์ที่ฉันอาจจะต้องเจอ ..เหมือนเคย ..<br /><br />. . . ไม่อยากจากไปเลย . . .</span><br /><br /><img height="341" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/ABFGJNNW.jpg" width="457" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-116956663207239801?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1169488440988576182007-01-21T23:37:00.000+07:002007-01-23T01:02:35.450+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">วันนี้เป็นวันดีดีอีกวันหนึ่งในชีวิตฉันเลยทีเดียว<br />เริ่มต้น แต่เช้าเลยด้วย SMS ข้อความว่า "ไปไม่ได้แล้ว ปวดท้อง"<br />โหยตื่นมาตอนแช้า แซ้ดเลย ทำกันได้ ...<br /><br />ฉะนั้นที่เหลือวันนี้ เราก็มีกันแค่ 4 คน ที่จะไปเที่ยวดินแดนแห่งความฝันด้วยกัน<br /><br />ขณะเดินทาง มีความรู้สึกเหมือนไม่ค่อยมั่นใจ ว่าพวกเราจะยังไปกันอยู่หรือเปล่าหว่า "ดรีมเวิร์ล"<br /><br />นัดกัน 10 โมง ไม่มีใครมาตรงเวลา 10 โมงเป๊ะเลยซักคน<br />แต่ละคนก็ค่อยๆทะยอยกันมา ซักสิบโมงครึ่งโดยประมาณ ก็มาครบทีม<br />เดินไปกินข้าวมันไก่เอาแรงไว้ก่อนเดินทางแถวๆอนุสาวรีย์<br />เดชะบุญที่แก้วนึกมาได้ว่า "ฝาเป๊ปซี่ 3 ฝา สามารถใช้ลดค่าบัตรเข้าดินแดนแห่งความฝันได้ 50 บาท"ก็เลยได้ทีขอพี่คนขายใจดีมา 12 ฝา<br /><br />สิบเอ็ดโมงกว่าๆก็ไปขึ้นรถตู้ เพื่อจะไปดินแดนแห่งความฝัน ในราคา 35 บาท บริการดีมาก ส่งถึงที่เลย<br /><br />เราสามารถเข้าดินแดนแห่งความฝันได้ในราคา 280 บาท (เพราะได้ส่วนลดจากฝาเป๊ปซี่ 3 ฝา)<br />ใช้โปรโมชั่นเหมาจ่าย แต่เล่นเครือ่งเล่นได้ชนิดละครั้ง แต่ก็คุ้มแล้วล่ะ<br /><br />เข้ามาในดินแดนแห่งความฝัน รู้สึกมีบางอย่างที่คุ้นตา สมัยเคยมาเที่ยวเล่นกับเพื่อนสมัยมัธยม (โอ้ว! สิบกว่าปีผ่านไป)<br />ที่แน่ๆก็คือ คุณลุงที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์บนม้านั่งคนนั้น ก็ยังคงนั่งอ่านอยู่เหมือนเดิม ที่เดิม ฉบับเดิม หน้าเดิม<br />(เมื่อไรลุงจะเปลี่ยนเล่มเนี่ย มันเก่ามากแล้วนะ)<br />แล้วก็ mascot ในดินแดนแห่งความฝัน ก็ยังคงเป็นแกงค์กระต่ายกับหมีเหมือนเดิม<br />ที่ออกมาเดินแป้นแล้นโบกไม้โบกมือให้เด็กๆแต่สังเกตได้ว่าชุดเค้าดูเก่าๆลงไปมากอยู่<br /><br />แต่ก็มีหลายอย่างที่เปลี่ยนไป ฉันจำรายละเอียดไม่ได้เท่าไร มันนานมากๆแล้ว ...<br /><br />เราเดินชิวๆไปตามทางเดิน ก็พยายามวางแผนเล่นเครื่องเล่นกันให้คุ้มค่า<br />เพราะมีบางคนต้องรีบกลับ ไอ้คนนั้นก็คือ ฉันเอง<br />ตอนแรกกะว่าจะขึ้น Cable Car ไปลงในย่านที่มีเครื่องเล่นแผลงๆ จะได้ประหยัดเวลา<br />แต่ไปๆมาๆก็เดินไปซะงั้น ระหว่างทางได้ถ่ายรูปชิวชิวไปพลางๆ ดีมั่กๆเลย ดีนะที่แก้วเอากล้องถ่ายรูปมา<br /><br />เล่นเครื่องเล่นชิ้นแรก ถ้าฉันจำไม่ผิดจะเป็นรถไฟดรีมเวิร์ล อันนี้ถือว่าเป็นออร์เดิร์ฟ ปรับสภาพร่างกายให้พร้อมก่อนเจอเครื่องเล่นชุดต่อไป<br /><br />ต่อไปเป็น "บ้านยักษ์" อันนี้ฉันเคยมาแล้ว เห็นยักษ์ขี้เซานอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่มากกกแล้ววันนี้เค้าก็ยังหลับอยู่เช่นนั้น ขี้เซาจริงๆว่ะ เด็กวิ่งเสียงดัง มันยังหลับไม่ตื่น แล้วก็มีกระจกวิเศษที่ส่องแล้วตัวเองจะดูสูงใหญ่เหมือนยักษ์ ฉันลองส่องดูกี่ที ไม่ยักจะเหมือนยักษ์ว่ะ แต่เหมือนเปรตมากกว่า ขายาวมาก ... แก้วก็ได้ไปส่องด้วย ผอมเพรียวๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่สำหรับต้นกับนุท่าทางจะเหมือนยักษ์มากกว่า หน้าตาอำนวยมาก<br /><br />ต่อไป .. ก็คือ ปลาหมึก เครือ่งเล่นอันนิดเดียวดูไม่น่าจะมีอะไร แต่ทำไมทำเอาเวียนหัวอย่างแรง ถ้าเพิ่งกินมาอิ่มๆ คงมีอ้วกพุ่ง ..<br /><br />ต่อไป ก็คือ บ้านผี ฮ่า ฮ่า ฮ่า อันนี้เกิดมาไม่เคยเข้าเหมือนกัน ฉันว่า ฉันกลัวคนที่เดินทางไปด้วยกันมากกว่า หันมาทีไร สะดุ้งทุกที จะอึ๊ย !!งานนี้ต้นเดินนำขบวนคับท่านผู้ชม มีนุเดินเกาะเป็นอันดับสอง ตามมาด้วยแก้ว ฉันรั้งท้าย เกาะกันเป็นรถไฟเหมือนเด็กอนุบาลคนที่เดินท้ายฉันได้เปรียบ เพราะคนข้างหน้าเจออะไรก็เจอก่อน ฉันเลยสบายไปเลย เดินตามชิวชิว เย็นใจจริงๆแต่พอทางออกเท่านั้นแหละ ไอ้สามคนข้างหน้าออกไปแล้ว ถึงตาฉันออกตาม มีหัวหล่นใส่ โหย ใจหายวาบ ... อย่าให้รู้นะเว้ย ว่าเป็นหัวใคร ไม่งั้นล่ะก้อ ... (นึกไม่ออกว่าจะทำไรดี)<br /><br />แล้วก้อไปเล่น ไวกิ้ง โอ้วแม่เจ้า ไวกิ้งที่นี่เล่นเอาหวาดเสียว ขนาดว่าก้นไม่ติดกะเก้าอี้แล้วอ่า โหย เสียวๆ แล้วไอ้สองคนข้างนี่ก้อกรี๊ดได้ใจจริงๆ คนอื่นเค้ากรี๊ด แต่ไอ้นี่เป็น เสียงแบบ โอยย.. (เสียงเหนื่อยล้ามาก ประมาณเมื่อไรจะหมดรอบบบ ..ซะทีวะ)<br /><br />เครื่องเล่นต่อไปนี้ ลำดับอาจผิดพลาด ขออภัย เนื่องจากเครือ่งเล่นทำให้ข้าพเจ้าเวียนหัว อาจจำลำดับไม่ถูกต้อง<br /><br />ต่อไปก็รถคุณปู่ .. อันนี้นุขับ(อันนี้เห็นทีจะเป็นรถคุณทวด) ต้นนั่งข้างๆ ข้าพเจ้ากะแก้วเป็นผู้โดยสาร<br />เพิ่งรู้ว่ารถคุณปู่ที่จริงก็สนุกดี เพราะสามารถบังคับได้ด้วยที่สำคัญมีรถข้างหน้าโน้น คุณปู่ขับจริงๆ แล้วก็มีคุณย่านั่งอยู่ข้างหลัง เป็นภาพที่น่ารักดี ปิ๊ดปิ้วๆ<br /><br />ซุปเปอร์แสปช .. พูดได้คำเดียวว่า "โชก" (คำว่า "เปียก" มันยังน้อยไป)<br /><br />โดยรู้สึกเย็นสบายขึ้นมาทันที หลังจากที่รู้สึกอากาศร้อน อบอ้าวไหนๆก็เปียกแล้ว ต่อเลยที่ แกรนด์แคนยอน<br />อันนี้ นั่งจับจองที่กันยังไม่ทันเรียบร้อยดี ต้นในขณะที่ช่วยเก็บของให้เพื่อนๆอยู่พนักงานคุมเครื่องก็ปล่อยเรือออกไปซะงั้น กรำ ต้นเลยต้องนั่งเรือลำต่อไปซึ่งทำให้ต้อนเกิดเลยทีเดียว .. คือด้วยเรือลำนั้น เป็นน้องๆนักเรียนใส่เสื้อพละของโรงเรียนสีฟ้าผู้หญิงล้วน แล้วก็มีต้นเสื้อแขนยาวดำนั่งเด่นมาก ขอบอก ..<br />แต่อันนี้ก็ไม่รู้ว่าเป็นความผิดพลาดของพี่ที่คุมเครื่อง หรือเป็นแผนของต้นกันแน่<br />โดนน้องผู้หญิงแทะโลมตลอดเส้นทาง ฮ่า ฮ่า ฮ่า กร๊ากกก สม! อยากหื่นดีนัก<br /><br />ตัวเปียกซะขนาดนี้ ต้องหาที่ผึ่งลมซะแล้ว เลยไปต่อกันที่ โมโนเรล เป็นรถไฟลอยฟ้า พาดูสถานที่ไม่ไกลมาก อันนี้ไม่หวาดเสียวแต่อย่างใด เน้นเสื้อแห้ง กางเกงแห้ง<br /><br />หิวแว้วววว พักกิน KFC สักพัก หง่ำ หง่ำ หง่ำ อิ่มจัง เข้ามาใน KFC หนาวโคตร เพราะเสื้อเปียกอยู่...<br /><br />รถไฟตะลุยจักวาล .. มืด .. มันส์<br />ฉันว่าเพราะความมืดนี่มีส่วนทำให้อะไรๆดูน่ากลัวไปเยอะเลย เพราะเราเดาไม่ได้เลยว่าทางข้างหน้าเป็นยังไงแต่คนข้างๆ นี่ดูน่ากลัวกว่าทางอีก .. บรึ๋ย ..<br /><br />รถบั๊ม มันส์มาก โหะ โหะ โหะ ชอบๆ เล่นครั้งแรกในชีวิต หนุกๆ เพราะมันบังคับได้ เหมือนได้ขับรถไปมา อยากเล่นอีกว่ะ<br /><br />รถไฟเหินเวหา อันนี้ดูข้างนอกอาจน่ากลัว ดูมันสูงๆ ใหญ่ๆ<br />แต่พอเล่นดูจริงๆ คือมันก็สูงจริงอยู่ อาจหวาดเสียวนิโหน่ย แต่ว่าไม่มีอะไรให้เวียนหัว<br />คล้ายๆกะรถไฟตะลุยจักวาล ต่างกันตรงที่ อันนี้ เห็นวิวสวยๆข้างนอก<br />นั่งข้างหน้าสุด เจ๋งที่สุด เพราะได้เห็นวิวเต็มๆ แต่เห็นได้แป๊บเดียว รถไฟก็เหวี่ยงกระจาย สาม สี่ ห้า รอบ แล้วถึงมาจอดลงที่เดิม<br /><br />สุดท้าย .. เมืองหิมะ ถ้ามาดินแดนแห่งความฝัน ต้องไม่พลาด นี่ก็เป็นครั้งแรกอีกเช่นกัน โอ้วว แม่เจ้า หนาววววววว มากกกกกกกกกกพวกเราเข้าไปที่นี่ด้วยเสื้อกันหนาว แล้วก็รองเท้าบูทที่ใช้ใส่ลุยน้ำท่วม อ่านะ เลยกันความหนาวไม่ได้มากเท่าไรโหยย ชาหน้าไปเลย น้ำมูกไหลยังไม่รู้ตัวอ่ะ แล้วเวลาพูดก็จะพูดไม่ค่อยชัด เพราะปากมันชาๆ นิ้งมือ นิ้วเท้านี่เจ็บไปหมดเลยโอ้ว แต่แม่เจ้า หนาวก็ทนได้ มีเครื่องเล่นสไลเดอร์หนุกมาก โหะ โหะ ติดใจแล้วก้อมีเด็กลูกครึ่งน่ารักมากๆด้วย เวลาหนาว เค้าจะแก้มแดงๆ แล้วก็จมูกแดงๆน่ารักดีว่ะ ชอบ ชอบ<br />เล่นกันไม่รู้เวลาเท่าไร ก็ออกมา พร้อมกัน การค่อยปรับตัวของร่างกาย เพื่อกลับสู่สภาวะปกติ<br /><br />เป็นอันว่าถึงเวลาที่ต้องออกจากดินแดนแห่งความฝันแล้ว เสียดายมั่กเพราะยิ่งดึก ดินแดนแห่งความฝันก็จะยิ่งสวย เพราะเค้าจะเปิดไฟตามที่ต่างๆน่าเสียดายจริงๆ ที่ต้องกลับแล้ว ข้าพเจ้าต้องขออภัยเพื่อนๆด้วย<br /><br />สรุปว่า วันนี้ สนุกมาก มันส์มาก เพราะมีต้น นุ แล้วก็แก้ว แท้ๆเลย<br /><br />ปล. แล้วจะหารูปมา Update เจ้า .. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-116948844098857618?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1168450370177383282007-01-11T00:27:00.000+07:002007-01-11T00:42:35.006+07:00<img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image5.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image6.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image7.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image8.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image9.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image10.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image11.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image12.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image13.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image14.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image15.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image16.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image17.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image18.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image19.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image20.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image21.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image22.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image23.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image24.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/daily_bakery/image25.jpg" /><br /><br /><span style="font-size:85%;">ที่มา : จาก Forward Mail จ๊ะ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-116845037017738328?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1167661649692745422006-12-29T13:02:00.000+07:002007-01-01T21:36:45.120+07:00<div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">เพลงนี้เพราะดี พ่อ แม่ พี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา เพื่อนฝูง ลองฟังกันดู<br /><br /><br /></span><a href="http://www.icygang.com/jukebox/music.php?id=7482" target="_blank"><span style="font-size:78%;">http://www.icygang.com/jukebox/music.php?id=7482</span></a><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br />วันดี ๆ ทุก ๆ วันคือวันดี ๆ<br />ฉันมีความสุขทุกนาที เพราะมีเธอ . .<br />เธอทำให้ฉันรู้ว่า ว่าโลกใบนี้งดงามเท่าไร . . .<br />อยากจะมี ของขวัญเพื่อให้เธอดีใจ ถึงแม้มันไม่เหมือนใคร ๆ โฮ ~ . .<br />ขออภัย . . อาจดูว่ามันไร้ค่า แต่อยากจะยกให้เธอได้ไหม<br />* ก็ฉันมีเพียงแค่ความรัก โฮ ~ . . .<br />ก็รักของฉันให้เธอรับไป จะได้ไหม และแม้ฉันมีแค่ความรัก โฮ ~ . . .<br />แต่ฉันก็ยกให้เธอทั้งใจ อาจไม่เลิศเลอเหมือนใคร . .<br />แต่ก็เต็มใจให้เธอ . . .<br />อยู่ดี ๆ ฉันก็เจอกับคนดี ๆ คุ้มเหลือเกินชีวิต ที่มี . . โฮ ~ . . .<br />คุ้มจริง ๆ . . . </span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;">อยากมีของขวัญล้ำค่า แต่คนอย่างฉันก็มีเท่านี้ . .<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;">( * ) Solo ( * )<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;">อยากให้เก็บไว้นะเธอ . . .<br /><br /><br />(เนื้อเพลงจาก </span><a href="http://www.musicatm.com/" target="_blank"><span style="font-size:78%;">http://www.musicatm.com/</span></a><span style="font-size:85%;">)<br /><br /><br /></div></span><div align="center"><br /><span style="font-size:85%;">" เทศกาลปีใหม่จะมาถึงแล้ว อย่าลืมให้ความรักเป็นของขวัญวันปีใหม่ และมอบให้กันในทุกๆวัน ตลอดไปนะจ๊ะ "<br /><br />^_______,^ </span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-116766164969274542?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1167640074271906252006-12-05T23:50:00.000+07:002007-01-01T17:15:02.440+07:00<span style="font-size:85%;">ฉันเคยคิดว่า ชีวิตนี้อยากจะได้มีโอกาสเข้าเฝ้าในหลวงสักครั้ง หรือได้เพียงแต่ได้เห็นในหลวงพระองค์จริงก็ยังดี เพื่อที่จะได้เป็นศิริมงคงแก่ตัวเอง แล้ววันนี้ความฝันของฉันก็เป็นจริง ..<br /><br />ฉันกับแม่ ออกจากบ้านราวบ่ายสองกว่า ขึ้นรถเมล์สาย 44 เพื่อจะเดินทางไปที่ถนนราชดำเนินให้ทันก่อนห้าโมงเย็น<br /><br />รถเมล์แน่นมาก และทุกคนในรถเมล์ล้วนใส่เสื้อสีเหลือง ไม่เว้นแม้แต่คนขับ และกระเป๋ารถเมล์<br /><br />เมื่อรถถึงถนนราชดำเนิน ฉันก็เห็น พ่อ แม่ พี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา นั่งเรียงรายอยู่ริมบาทวิธีกันเต็มไปหมด มีกลุ่มนักเรียนเตรียมทหารก็มารอรับเสด็จด้วย มีวงโยธวาทิสบรรเลงเพลง<br /><br /></span><center><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-001.jpg" width="344" /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-002.jpg" width="359" /></center><br /><br /><span style="font-size:85%;">พอได้ลงรถ ฉันกับแม่ก็รีบไปจับจองที่กันอย่างเร่งด่วน ขณะที่ยืนอยู่นั้น ตำรวจที่มาทำหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยก็พูดคุยกับประชาชน และหยอกล้อกับเด็กที่มารอรับเสด็จในหลวง ที่ฉันจำได้ก็มี "ในหลวงท่านจะทรงประทับคันที่มีธงนะ"<br /><br />ฉันได้ยินอย่างนั้นแล้วก็รู้สึกปลื้มใจยังไงบอกไม่ถูก เหมือนทุกคนที่เดินทางมาที่นี่ต่างก็มีจุดประสงค์เดียวกัน ทุกคนใส่เสื้อสีเดียวกัน และแน่นอน "ทุกคนมีใจดวงเดียวกัน"<br /><br />และแล้ว เมื่อฉันเห็นรถตำรวจนำหน้ามา ก็รู้เลยว่า วินาทีที่รอคอยใกล้มาถึงแล้ว ขนลุกไปหมดเลย ได้เห็นพระบรมวงศานุวงศ์เสด็จนำมาก่อน ท่านได้โบกพระหัตถ์ให้กับพวกเราด้วย<br /><br />แล้วรถยนต์พระที่นั่งที่มีธงก็แล่นผ่านมา ในรถยนต์พระที่นั่งคันนั้นฉันได้เห็นสมเด็จพระราชินีประทับคู่มากับในหลวง เสียงถวายพระพร"ทรงพระเจริญ" ดังก้องไปหมด ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาแค่ไม่กี่วินาที แต่ก็มีความหมายมากๆเลย<br /><br />เมื่อรถยนต์พระที่นั่งแล่นผ่านไป ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองน้ำตาคลอด้วยความดีใจ แต่ฉันก็ยังไม่ทันได้เห็นในหลวงชัดๆ เพราะรถยนต์พระที่นั่งแล่นผ่านไปไว ฉันเลยตั้งใจจะรอรับเสด็จในตอนเสด็จกลับอีกทีหนึ่ง<br /><br />ฉันกับแม่ข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม และจับจองที่นั่งเพื่อรอรับเสด็จกลับ ในระหว่างนี้ แม่ก็ได้ชวนพี่ที่มาจากสุพรรณคุยไปพลางๆ และหลายๆเรื่องที่ฉันได้ยินผู้คนคุยกันส่วนใหญ่ในระหว่างรอนั้น ก็เป็นเรื่องพระบารมี และพระมหากรุณาธิคุณของในหลวง สำหรับแม่ของฉัน ก็เล่าเรื่องราวสมัยที่แม่เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าได้มีโอกาสได้เข้าไปฟังในหลวงท่านทรงดนตรี ได้เล่าถึงพระบารมีของพระองค์ว่า ก่อนหน้าที่ในหลวงจะเสด็จฝนตกอยู่ไม่มีเค้าว่าฝนจะหยุด พวกอาจารย์ และนักศึกษาก็ออกมารอรับเสด็จท่ามกลางสายฝน แต่พอถึงเวลาที่ในหลวงเสด็จมาถึงปุ๊ป ฝนก็หลุดปั๊บเลย ทุกคนต่างซาบซึ้งในพระบารมีของพระองค์มาก และก็มีอีกหลายๆเรื่อง รวมถึงเรื่อง 14 ตุลา อันนี้แม่เล่าได้อินมาก คนฟังจะรู้สึกเหมือนได้อยู่ในสถานการณ์นั้นด้วย แล้วก็สรุปตอนท้ายว่า "เพราะประเทศไทยมีในหลวงเราถึงผ่านวิกฤตการ์ร้ายๆเหล่านั้นมาได้ "<br /><br /></span><center><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-009.jpg" width="344" /><span style="color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-006.jpg" width="359" /><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-011.jpg" width="344" /><span style="color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-014.jpg" width="359" /></center><br /><br /><span style="font-size:85%;">เวลาก็เลยผ่านไปชั่วโมงกว่าๆได้ จากฟ้าที่สว่างๆ ก็เริ่มมืดลง และไฟที่ถูกประดับประดาไว้ ก็เปล่งแสงออกมาแล้ว ถนนราชดำเนินในเวลากลางคืนสวยมากๆเลย<br /><br />ตำรวจเริ่มออกมาดูแลความสงบแล้ว แสดงว่ากำลังจะมีขบวนเสด็จผ่านอีกครั้งหนึ่ง ในระหว่างที่รอรับเสด็จกลับ ตำรวจที่มารักษาความสงบก็ถือโอกาสนี้ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกด้วย อิอิอิ แอบเก็บภาพมาได้<br /><br /></span><center><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-016.jpg" width="344" /><span style="color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-020.jpg" width="359" /></center><br /><br /><span style="font-size:85%;">ราวๆ หนึ่งทุ่มขบวนเสด็จก็ผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้รถยนต์ที่ประทับของในหลวงนำมาเป็นคันแรก และแล่นผ่านมาอย่างช้าๆ ฉันได้เห็นสมเด็จพระราชินีทรงหันมายิ้มให้กับประชาชน และได้เห็นในหลวงด้วย ดีใจมากๆเลย เสียง "ทรงพระเจริญ" ดังก้องไม่แพ้ตอนเย็นเลย และหนึ่งในเสียงนั้นก็เป็นเสียงของฉันเอง ดีใจมากจนไม่รู้จะบรรยายยังไง คุณยายที่นั่งอยู่ข้างๆก็ดีใจมาก เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ได้เห็นในหลวงและพระบรมวงศ์ วันนี้จะเป็นวันที่ฉันและคนไทยอีกหลายคน ไม่มีวันลืมไปจากชีวิตได้เลย "ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนานค่ะ"<br /><br />เมื่อรอรับเสด็จแล้ว ข้าพเจ้ากับแม่ก็เดินตรงไปทางสนามหลวง เพื่อจะร่วมจุดเทียนชัยถวายพระพรแด่ในหลวง คนเยอะมากๆ ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ คนชรา มีทุกเพศทุกวัย<br /><br /></span><center><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-029.jpg" width="344" /><span style="color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-040.jpg" width="359" /><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-034.jpg" width="344" /><span style="color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-035.jpg" width="359" /></center><br /><br /><span style="font-size:85%;">เมื่อร้องเพลงสดุดีมหาราชาจบแล้ว ก็มีการจุดพลุเฉลิมพระเกียรติ อย่างยิ่งใหญ่และงดงาม<br />ฉันกับแม่ ถือว่ายืนอยู่ในทำเลที่ดีเลยก็ว่าได้ เพราะว่าได้เห็นพลุอย่างใกล้ชิด พลุสวยงามมาก นี่ก็เป็นครั้งแรกในชีวิตอีกเหมือนกัน ที่ได้เห็นพลุที่สวยงามในระยะใกล้เช่นนี้<br /><br /></span><center><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-046.jpg" width="344" /><span style="color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Untitled-1.jpg" width="359" /></center><br /><br /><span style="font-size:85%;">เมือดูพลจบแล้ว ฉันกับแม่ก็เดินมาที่ถนนราชดำเนินอีกครั้ง เพื่อจะขึ้นรถเมล์กลับบ้าน สองข้างทางคนเยอะแน่นเต็มถนนไปหมด<br />และได้ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก<br /><br /></span><center><br /><img style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 211px" height="238" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-068.jpg" width="344" /><span style="color:#ffffff;">.</span><img style="WIDTH: 288px; HEIGHT: 211px" height="263" src="http://www.geocities.com/daily_bakery/Picture-070.jpg" width="359" /></center><br /><br /><span style="font-size:85%;">ฉันโชคดีจริงๆที่ได้เกิดเป็นคนไทย และได้เกิดมาเป็นประชาชนของในหลวง<br />"ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง และมีแต่ความสุขมากๆค่ะ"</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-116764007427190625?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1122733781969273452005-07-30T21:03:00.000+07:002005-07-30T21:29:42.276+07:00<img src="http://www.geocities.com/cellsnack/sky.PNG"><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-112273378196927345?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1122731700894869052005-07-30T20:23:00.000+07:002005-07-30T21:01:10.180+07:00<img src="http://www.geocities.com/cellsnack/listen.PNG" /><br /><br /><span style="font-size:85%;">ดาว .. ฉันมันไม่ดีพอให้รักใช่มั๊ย<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-112273170089486905?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1122145957674080872005-07-24T02:09:00.000+07:002005-07-24T02:12:37.680+07:00<span style="font-size:85%;">เพลงนี้น่ารักดี ... ^___ , *</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><a href="http://icygang.com/jukebox/listen.php?id=5377"><span style="font-size:85%;">http://icygang.com/jukebox/listen.php?id=5377</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-112214595767408087?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1120293425584345942005-07-02T15:20:00.000+07:002005-07-02T15:44:36.443+07:00<span style="font-size:85%;">วันที่ : 26 พ.ค. 48<br />สัญลักษณ์ห้องน้ำ ที่น้ำตกเขาชะเมา จังหวัดระยอง<br /><br /><img style="WIDTH: 308px; HEIGHT: 217px" height="313" src="http://www.geocities.com/cellsnack/26-06-05_1607.jpg" width="338" /><br />...สั่นระริก...</span><br /><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;"> </p><br />วันที่ : 28 พ.ค. 48<br />ที่หน้าต่างของชั้น 28 ของอาคารลุมพินีทาวเวอร์<br /><br /><img style="WIDTH: 364px; HEIGHT: 261px" height="314" src="http://www.geocities.com/cellsnack/28-06-05_1834.jpg" width="377" /><br />ตอนหกโมงสามสิบสี่นาที ฝนกำลังตก<br /><br />อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก้อทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง<br /><br />เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ...<br /><img style="WIDTH: 372px; HEIGHT: 250px" height="401" src="http://www.geocities.com/cellsnack/28-06-05_1904.jpg" width="367" /><br />เวลาทุ่มสี่นาที<br /><br />ฟ้าก้อคงสว่าวและทำมห้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ ...<br /><br /><br />^______,^<br /><br />กลับบ้านแล้วเว้ย ยยย ฮิ้ววววววว!<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-112029342558434594?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1117226787232708302005-05-28T03:33:00.000+07:002005-05-28T03:48:28.363+07:00<span style="font-size:85%;">เย้ เป็นมะเนือนเงินดุ๊ด เต็มตัวแว้วว ^__,*<br /><br />แม่รู้สึกจะดีใจเป็นพิเศษ<br /><br />แฮ่.. แฮ่.. แฮ่..<br /><br />..จบข่าว..<br /><br /><br /><em>หมายเหตุ</em> ก๋วยเตี๋ยวหมูตำลึงโบราณ ยังไม่อร่อยเท่าร้านแฝดลับแล ลูกชิ้นอร่อยดี<br /><br /><br /><em>หมายเหตุที่2 </em>ซาลาเปา + ช๊อกโกแลต ให้หมีทั้งสอง<br /><br /><br /><em>หมายเหตุ3</em> ราดหน้าหมูอึ๋มอาหารครัว ครม. ก้อยังไม่อร่อยเท่าราดหน้าป้าลี<br />ลองแล้วจะต้องติดใจ<br /><br /><em>หมายเหตุ4</em> ปิงปองไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป เล่นบ่อยๆ ไม่แคล้วติดทีมชาติ โหะ โหะ โหะ :)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111722678723270830?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1113663523951647772005-04-16T20:59:00.000+07:002005-04-16T22:19:16.900+07:00<span style="font-size:85%;"><img style="WIDTH: 197px; HEIGHT: 166px" height="198" src="http://www.geocities.com/cellsnack/white.PNG" width="227" /><br /><br /></span><br /><span style="font-size:85%;">เฮลโล่! ดิ๊ส อี๊ส เดอะ ขาว<br /><br />ขาว อี๊ส นิว เมมเบอร์ ออฟ มาย ซอย<br /><br />ฮี คำส์ฟรอม ดิฟเฟอร์เร้นท์ จังหวัด<br /><br />ฮี ลีฟส์ วิธ มาย เนเบอร์ แดท อี๊ส ทู เฮาส์ อะเวย์ ฟรอม เฮาส์ แดท อี๊ส ออบโพสิท มาย เฮาส์<br /><br />ดู ยู อันเดอร์ สแตน กัน ไหม นี่?<br /><br />ไอ วิว โชว์ ยู อะ แมพ นะ </span><br /><span style="font-size:85%;"><br /><br /><img style="WIDTH: 191px; HEIGHT: 150px" height="163" src="http://www.geocities.com/cellsnack/add.PNG" width="226" /><br /><br /><br />ฮี'ส์ โซว เลอฟลี่<br /><br />ฮี โทลส์ มี ฮี ด๊อนท์ ไลค์ ป๊อป มิวสิค ..</span><br /><p><span style="font-size:85%;">บัท ฮี เลิฟ ลำซิ่ง อะล๊อท ฮี เซด .. </span><span style="font-size:85%;"></p></span><br /><span style="font-size:85%;">ปล. คุยกะขาวด้วยภาษานี้มาแหละ ดูเหมือนขาวจะเข้าใจ<br />ไม่รู้คนอ่านจะเข้าใจกันหรือเปล่า ... น๊อ :) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111366352395164777?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1113565282504768702005-04-15T18:37:00.000+07:002005-04-15T18:50:42.756+07:00<a href="http://www.geocities.com/cellsnack/songkran.PNG" target="blank"><img style="WIDTH: 389px; HEIGHT: 228px" height="272" src="http://www.geocities.com/cellsnack/songkran.PNG" width="445" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">จากความทรงจำในทีวี ..</span> :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111356528250476870?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1113421035177979642005-04-14T02:33:00.000+07:002005-04-16T00:17:18.650+07:00<span style="color:#ffffff;">....................</span><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/words.PNG" /><br /><img style="WIDTH: 314px; HEIGHT: 195px" height="228" src="http://www.geocities.com/cellsnack/dog.PNG" width="327" /><br /><br /><span style="font-size:85%;">ฉันก็กินขี้ไม่ได้ พูดไม่เก่ง (แต่ร้ากหมดจาย แฮ่ แฮ่) เข้าสังคมก้อคงไม่เก่งเหมือนกัน ผอมกะหล่องก่อง แมนโคตร หัวฟู ตาตี่ ตีนดำๆ ฟุ้งซ่าน ฮ่า ฮ่า แล้วก็อีกถมถืด โอว ฯลฯ -_-' แต่ฉันมักจะมีคนรอบๆตัวที่ดีดีเสมอ อาธิ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หมา แมว ฯลฯ อันนี้น่าภูมิใจยิ่งนัก ^__,* </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111342103517797964?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1113416269738701272005-04-14T01:07:00.000+07:002005-04-14T01:21:49.100+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">SGui แนะนำให้รู้จักกับ exteen blog </span><br /><span style="font-size:85%;">ฉันก็คลิกเข้าไปดูโน่น เข้าไปดูนี่ เรื่อยมา .. จนกระทั่ง ..</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#ff6666;"><strong>MaaMa's Blog</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#6666cc;">โดยเฉพาะบันทีกที่มีชื่อว่า ..</span> <a href="http://maama.exteen.com/20050214/entry" target="blank">"จดหมายจากแม่"</a><span style="color:#6666cc;"> ..</span></span><span style="color:#ff6666;"><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ได้อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นจริงๆ </span><br /><span style="font-size:85%;">ได้อารมณ์หนังเรื่อง The Letter เลยอ่ะ<br />ฉันชอบคำขึ้นต้นจดหมายว่า "บ้านอิฐ"<br />เพราะบังเอิญเหมือนกับจดหมายที่ฉันเคยได้รับมาฉบับหนึ่ง<br />เมื่อตอนวันเกิดฉันที่ผ่านมานี่เอง<br />จดหมายฉบับนั้นขึ้นต้นจดหมายว่า "บ้านมิวนิค"</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">นอกจากนั้นแล้วจดหมายจากแม่ฉบับนี้ ยังมีข้อความอบอุ่นๆ<br />ที่แสดงการชื่นชม ความห่วงใย ความคิดถึง ความเข้าใจให้กับลูกชาย<br />ที่เป็นเจ้าของ exteen blog โดยเฉพาะอย่างยิ่ง .. ความรัก ..</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อ่านแล้ว ยิ้ม เลยทีเดียว ^___,*</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อ่า .. แล้วถ้าแม่ฉันมาเขียนบล๊อกบ้างล่ะ !??!<br />อืมม.. บล๊อกของแม่ คงจะไม่ค่อยมีเรื่องให้เขียนเท่าไร<br />เพราะว่าไม่มีอะไรให้น่าชื่นชมเหมือนอย่างคนอื่นเค้า </span><br /><span style="font-size:85%;">อ้อ .. แต่ถ้าจะเป็นแนวตำหนิล่ะ ยาว ชัวร์ .. ^__,* แฮ่ แฮ่</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็ผู้หญิงคนนี้แหละ ที่หัวเราะและร้องไห้กับฉันมาหลายเรื่องทีเดียว</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111341626973870127?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1113411835188911402005-04-13T23:32:00.000+07:002005-04-14T00:03:55.190+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เพลงคุ้นหูหลายเพลง ถูกถ่ายทอดโดยพี่มาลีวัลย์และพี่ปั่น เมื่อค่ำนี้ในรายการ The Show </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ไกล อาจจะไกลแสนไกล อาจจะไกลจนสุดสายตา<br />เราห่างกัน อาจจะไกลสุดฟ้า อาจจะเกินที่จะพบกัน<br />แต่ความห่างไกล ไม่เคยห้ามใจ ที่ยังคิดถึง ส่งไปให้ถึงใจเธอ </span><br /><span style="font-size:85%;">อยากจะบอกเธอ คิดถึงเธอ เหลือเกิน ... </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ใจส่งถึงใจเธอ มือจับกันไว้ มองตาแล้วเข้าใจ ไม่ต้องเอ่ยคำ<br />เดินเกี่ยวแขนกันไป ถ่ายทอดความรัก<br />จงอย่าสนใจใคร ฉันอยู่ใกล้เธอ เปี่ยมด้วยความรักต่อเธอ ..<br />ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล </span><br /><span style="font-size:85%;">ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์...</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ถ้าเธอพบกับรักใหม่ ดวงใจของฉันปวดรวดร้าว </span><br /><span style="font-size:85%;">ไม่อาจรักใครได้อีก ได้โปรดปราณีเก็บใจรักไว้ ให้กับฉัน</span><br /><span style="font-size:85%;">รักฉันนั้นมอบแต่เธอเท่านั้น แล้วเธอเก็บรักให้ใคร<br />ให้ความรักผูกพันในหัวใจ รักเรายืนยง</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ถ้าหากใจเธอนี้ มีผู้ใดครอบครอง มีเจ้าของจับจองเอาไว้ก่อน</span><br /><span style="font-size:85%;">ขอซอกเพียงเล็กๆที่จะพอซุกนอน ตื่นขึ้นมาก็พร้อมจะจากไป .. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">แค่มีคนอย่างฉันและเธอมาอยู่คู่กัน</span><br /><span style="font-size:85%;">ฉันรู้ว่าตัวฉันไม่ต้องการใครๆ </span><br /><span style="font-size:85%;">สุดแผ่นดิน แผ่นฟ้า ที่กว้างใหญ่ จะมีคนมากมาย </span><br /><span style="font-size:85%;">.. เพียงเราสองคนเพียงพอ ..</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">แล้วก้ออีกหลายเพลง </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ดูแล้ว.. ก็อยากมีโอกาสไปฟังสดสักครั้ง ..</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111341183518891140?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1113237171633435112005-04-12T00:03:00.000+07:002005-04-14T02:19:35.936+07:00<a href="http://www.ethaimusic.com/popup/a_0264.htm" target="blank"><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/pic7.PNG" alt="คลิกเพื่อฟังเพลงประกอบจากพลพล"/><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111323717163343511?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1113034639133139872005-04-09T14:36:00.000+07:002005-04-09T15:30:53.910+07:00<img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c0.JPG" /><br /><br /><br /><span style="color:#ffffff;">00..</span><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c01.JPG" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c2.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c3.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c4.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c5.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c6.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c7.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c8.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c9.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c10.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c11.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c12.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c13.jpg" /><br /><img src="http://www.geocities.com/cellsnack/c15.JPG" /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">บางทีก็ต้องบอกว่า "ให้มันเป็นไป"</span> <span style="font-size:85%;">Live &amp; Learn :)</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">"Remember that happiness is a way of travel - not a destination."</span><br /><em><span style="font-size:78%;">-Roy M. Goodman</span></em><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111303463913313987?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1112981180548225682005-04-09T00:10:00.000+07:002005-04-09T00:44:17.913+07:00<span style="font-size:85%;"><br />ชอบดูละคร "รักวันละนิด" ฮาดี<br />ทำให้ชอบเพลงประกอบตอนละครจบด้วย<br />แต่เป็นเพลงของเวอร์ชั่นก่อนนะ<br />ตอนนี้รักวันละนิดมีเป็นเวอร์ชั่นสองแว้ว<br />หาตั้นนานแน่ะ กว่าจะรู้ว่าชื่อเพลงอะไร<br />ที่สำคัญอยากฟังทั้งเพลง .. โดนจายเต็มๆ<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"><br />^_____,*<br /><br /><br /><br />รู้ฉันไม่ใช่ไม่รู้ เพราะใครๆก็รู้ ฉันอยู่ตรงไหนของเธอ<br />ฉันก็อยากหักใจไม่เผลอ แต่มันยังละเมอ แค่ได้คิดก็เอา<br />เหงาฉันก็ไม่ได้เหงา ถึงไม่ได้อย่างเขา ไม่อาจอยู่กลางหัวใจ<br />ขอที่ว่างได้เติมให้ใจ เศษหนึ่งของหัวใจ ขอแค่นี้ให้ได้หรือเปล่า<br />เก็บเธอไว้คิดถึงห่างๆ ฝันจางๆ เต็มใจยืนอยู่ตรงนี้<br />ได้เป็นเพียงแค่แฟนห่างๆ ก็ยังดี ขอแค่นี้ก็พอใจ<br />รักถึงไม่มีใครให้รัก ฉันขอเพียงได้รัก ไม่มากเกินไปนี่นา<br />ฉันไม่อยากพูดเองหรอกนะ แต่ดูสิสายตา มันบอกรักๆเธอคนเดียว<br />เก็บเธอไว้คิดถึงห่างๆ ฝันจางๆ เต็มใจยืนอยู่ตรงนี้<br />ได้เป็นเพียงแค่แฟนห่างๆ ก็ยังดี ขอแค่นี้ก็พอใจ<br />รักถึงไม่มีใครให้รัก ฉันขอเพียงได้รัก ไม่มากเกินไปนี่นา<br />ฉันไม่อยากพูดเองหรอกนะ แต่ดูสิสายตา มันบอกรักๆเธอคนเดียว<br />ขอแค่อย่ารำคาญได้ไหม แค่ช่วยเปิดหัวใจ รับฉันไว้เป็นแฟนห่างๆ<br /></span></span><br /></span><p align="center"><img src="http://www.geocities.com/our_page_s/heurn.PNG" /><br /><em><strong>รูปที่ 1 แสดงอาการ ..ฉันก็อยากหักใจไม่เผลอ แต่มันยังละเมอ แค่ได้คิดก็เอา..<br /><br /><br /><br /></strong></em></p><p><a href="http://www.mzaa.com/music/mp3s/03.%20Thai%20-%20เพลงไทย/In%20Year%202004/F%20-%20ปุ้ย%20ชุด%20ผู้หญิง%20ดิน%20ดิน/ปุ้ย%20-%2005%20แฟนห่างห่าง.red" target="blank">คลิกที่นี่เพื่อฟังเพลง</a><br />ชื่อเพลง "แฟนห่างห่าง" ของปุ้ยง่ะ<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111298118054822568?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1112382836074725952005-04-02T00:33:00.000+07:002005-04-02T02:14:30.650+07:00<span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"></span>01<br /><br /><span style="color:#cc6600;">~~ Mars vs. Venus ~~</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ชื่อหนังสือ Men Are from Mars, Women Are from Venus.</span><br /><span style="font-size:85%;">แต่ฉันว่า .. ฉันต้องดันทะลึ่งมาจากดาวอังคารแน่ๆเลย</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ไม่มีอะไร แค่</span><span style="font-size:85%;">เห็นทีเซอร์ Mars&amp;Venus ไม่แน่ใจว่าคือรายการหรืออัลบัมเพลงกันแน่ ..น่ารักดี..</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เออ จะว่าไปชีวิตข้าพเจ้าก็ผูกพันกะ Mars หลายอยู่ </span><br /><br /><ul><li><span style="font-size:85%;">เกิดวันอังคาร</span></li><li><span style="font-size:85%;">ชอบดูเซเลอร์ มูน อยากเป็น เซเลอร์ มาร์ อ่ะ โหะ โหะ</span></li><li><span style="font-size:85%;">ตอนเด็กๆ เพื่อนชอบล้อว่าเป็นมนุษย์ต่างดาว<br />เพราะว่าตาเหมือน ET </span></li><li><span style="font-size:85%;">แล้วอะไรอีกวะ </span></li><li><span style="font-size:85%;">อะไรนี่ แค่สามอย่างเองเร๋อวะ</span></li><li><span style="font-size:85%;">เออ เท่านี้และกัน คิดไม่ออก</span></li></ul><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;">02 </span></p><p><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;color:#cc6600;"><strong>รสชาติความเป็นคน</strong></span><br /></span><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;">ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ วันนี้รายการไฮโซบ้านนอก ออกอากาศเป็นวันแรก มีคุณเจ๊ดารณีหรือดารุณีวะ ซักอย่างนี่แหละ คุณมดดำ (ผมยาวหน่อยหน้าเหมือนครูลิลลี่จริงๆด้วย) แล้วก้อคุณที่นามสกุลชลาชล เจ้าของร้านตัดผม ไฮโซทั้งสามต้องไปใช้ชีวิตที่ต่างจังหวัด ลำบากลำบน เป็นเวลาสามสิบวัน เพื่อเอาเงินที่ได้มาทำบุญ ... </span></p><p><span style="font-size:85%;">รวมทั้งเมื่อวานรายการเจาะใจ เปิดโครงการ “เรียลลิตี้ 15 คนดัง” ประมาณว่ามาค้นหาความหายของชีวิต ฮืมม เออ เอาเข้าไป ..<br />เมื่อคืนนี้ได้ดู .. คุณชาย -อานันทวีป ชยางกูร ณ อยธุยา ทายาทนิตยสาร Hi (นี่คือการคิดในใจว่า ทำไมกรูไม่เคยได้ยินชื่อนิตยสารนี้เลยวะ) ไฮโซที่เคยใช้เงิน 1 ล้าน 1 เดือนเมื่ออายุเพียง 12 ปี มีบัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดชนิดที่ไม่กี่คนในโลกจะมี (โหย !! ไม่เคยคิดว่าจะมีชีวิตแบบนี้จริงๆ) แต่เค้าจะมาใช้ชีวิตเร่ร่อนที่สนามหลวง 7 วัน แบบไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาท เมื่อคืนเพิ่งดูตอนแรก .. แบบว่า ไฮโซ และคุณหนูมากๆ ไม่ไหวแล้ว ทั้งอิจฉาแล้วก้อหมั่นไส้แล้วก้อรำคาญที่เค้ารวยซะ คิดดูขนาดที่เมทที่บ้านต้องมี walkie-talkie ติดตัวตลอดเวลา ด้วยเหตุว่าคุณผู้หญิงชอบอะไรที่ทันใจ อาเมน..</span></p><p><span style="font-size:85%;">ดูชีวิตของไฮโซ 4 คนในเวลา 2 วัน ทำให้ได้คำจำกัดความของคำว่าไฮโซ = คนที่สุขใจกับการจ่ายเงินจำนวนมากๆเพื่อสนองความต้องการ โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาในการตัดสินใจ แล้วก็ไม่ต้องกลัวเงินหมด, คนที่จะมาพร้อมกับงานบุญ เอ้ย!ต้องบอกว่างานการกุศลสิ มีคลาสขึ้นมาทีเดียวเชียว ด้วยชุดอลังการ แจ่มไปด้วยแสง ที่แม่งเหมือนปล่อยลำแสงได้ ที่แท้ก้อเพชร พลอย </span></p><p><span style="font-size:85%;">แต่พอย้อนกลับไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วดู คน ค้น คน ตอนปู่เย็น เฒ่าทรนง.. ปู่แกอายุร้อยกว่าแว้ว แต่ยังแข็งแรงอยู่เลย ชีวิตปู่สะมะถะมากอ่ะ สิ่งที่ประทับใจในตัวปู่ก้อคือความคิดของปู่อ่ะ ชอบคำพูดของปู่อยู่หลายประโยค แต่ที่จำได้แม่นก็ประโยคที่สอนให้พึ่งพาตัวเอง ให้ดูหอย <strong>หอยมันไม่มีมือมีตีน แต่มันก็หากินเองได้ คนมีมือ มีตีน หากินเองไม่ได้ก็อายหอย</strong> ปู่น่านับถือมากๆ ถึงแม้ว่าปู่จะไม่ได้มีเงินมากเหมือนไฮโซหลายท่าน แต่ปู่ก็ไม่เคยเบียดเบียนหรือเอาของใครฟรีๆ ยังยิ้มอยู่เลยกับเรื่องที่ได้ฟังจากรายการ ถึงความช่างเกรงใจ และความทรนงของปู่ </span></p><p><img src="http://www.kapook.com/hilight/pic3/6039-1450.gif" /> </p><p><span style="font-size:85%;">ที่มาของภาพ : <a href="http://www.kapook.com/hilight/main/6039.html">http://www.kapook.com/hilight/main/6039.html</a></span></p><p><span style="font-size:85%;">พอดีว่าได้เห็นวิถีชีวิตที่แตกต่างกันคนละขั้วของชีวิตสองแบบในเวลาไล่เลี่ยกัน รวมทั้งวิถีชีวิตทั้งสองแบบนี้ข้าพเจ้าก็ไม่เคยได้สัมผัส วิถีชีวิตของคนทั้งสองประเภทมีจุดหมายที่เหมือนกันคือมีความสุขที่ได้ทำ แต่ด้วยวิธีการที่ต่างกันมากอย่างเห็นได้ชัด ทำให้ข้าพเจ้าในฐานะที่เป็นผู้ชม รู้สึกขำ ขำกับเกมชีวิตชั่วคราวของเหล่าไฮโซในรายการ แต่รู้สึกนับถือ และยกย่องการใช้ชีวิตของปู่เย็น ..ให้ปู่เป็นยอดมนุษย์เลยล่ะ (Grand-Dad Yen, Ultra man).. ^__^ ต้องแบบนี้ดิ เกิดมาทั้งทีก็น่าจะได้รู้จักกับ 'รสชาติความเป็นคน' ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีชีวิตแบบที่ถูกกำหนดมาให้ต้องเผชิญกับความลำบาก แต่ก็ควรจะสร้างความเข้าใจชีวิต (หมายถึงชีวิตจริงๆ ที่ไม่เกี่ยวกะเงิน) เพราะนี่หรือเปล่าหว่าที่เกิดโครงการเพื่อค้นหาความหมายของชีวิต ของรายการเจาะใจ </span></p><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">แต่จะติดตามดูอีกในอาทิตย์หน้าว่าท่านไฮโซจะเป็นอย่างไรกันบ้าง อ้อ! แล้วก็จะติดตามดูเฮียชูวิทย์เป็นครูอนุบาลตั้ง 1 เทอมด้วย โอ๊วะ โอว น่าติดตาม .. แล้วก็มีอีกหลายท่านทีเดียว ในรายการ เจาะใจ จ้า<br /></span><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span>03<br /><br /><strong><span style="font-size:85%;color:#993300;">HBD to T.L. the Teddy</span><br /></strong><br /><span style="font-size:85%;">1st Anniversary. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">More Than Teddy.</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">^__,*</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111238283607472595?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1112278524710833022005-03-31T21:08:00.000+07:002005-03-31T21:51:41.746+07:00<p><span style="font-size:85%;">01 </span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"><strong>..จัดให้..</strong></span></p><ul><li><a href="http://www.geocities.com/our_page_s/dog112.png"><span style="font-size:85%;">หมาฉี่</span></a></li></ul><p><span style="font-size:85%;">แล้วจาทะยอยเอามาแปะไว้อีก .. วันนี้ทำไมมัน UP บ่ได้กา -_-'</span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;"><br />02<br /></span><span style="font-size:85%;"><br />ไม่มีการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ใดๆ<br />หรือความก้าวหน้าที่ยิ่งใหญ่ใดๆ<br />ตราบใดที่<br />ยังไม่มีเด็กที่มีความสุข<br />แม้เพียงคนเดียวบนโลก<br />-อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์</span></p><p><span style="font-size:85%;">เราจะรู้ตัวได้เมื่อไรว่าตอนนี้เราเป็นเด็กหรือเราเป็นผู้ใหญ่แล้วหว่า ??<br /></span></p><p><br /><img style="WIDTH: 184px; HEIGHT: 280px" height="332" src="http://www.geocities.com/littlechip159/man.PNG" width="201" /> </p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111227852471083302?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1111259094302071372005-03-20T01:57:00.000+07:002007-01-01T00:10:38.906+07:00<span style="font-size:85%;">So many of our dreams seem impossible,<br />then possible, then inevitable.<br /><br />-Christopher reeve.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ความฝันมากมายของเราดูจะเป็นไปไม่ได้ แล้วก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ แล้วก็ไม่มีทางที่จะหลีกเลี่ยงได้ ..</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111125909430207137?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1111251755070292432005-03-19T23:16:00.000+07:002005-03-20T02:25:47.066+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ศุกร์ที่ 18 มีนาคม พุทธศักราช 2548 ณ งาน first art ของ CU art edฯ #33</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">(แทรกแป๊บนึง ตอนนี้ดูงานประกาศรางวัล season award แม่บอกว่าเพลงไรวะ ฟังไม่รู้เรื่อง</span><br /><span style="font-size:85%;">อิอิอิ เพลงของไทเทเนียม จะบอกว่าฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน แต่มันส์สาดดดด )</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ทึ่งจริง กับผลงานของเพื่อน และเพื่อนๆของเพื่อน </span><br /><span style="font-size:85%;">ชอบๆ แบบไม่มีเหตุผล </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">มีเพื่อนอุ๊คนนึง ติ๊ส สาดดดดด </span><br /><span style="font-size:85%;">เห็นหน้าก้อพอรู้ว่าติ๊ส ท่าทางก้อสื่อว่าติส แต่ไม่คิดว่าจะเป็นได้ขนาดนี้ </span><br /><span style="font-size:85%;">พอดีได้สมุดที่ระลึกของงาน หน้าที่ 72 ของหนังสือ คือประวัติ และบรรยายผลงานของเพื่อนอุ๊คนนี้</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">สะดุดตรงคำบรรยายเค้านี่แหละ .. แม่เจ้า .. เค้าจารึกไว้ ดังนี้ </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"ภาพบุครางคนางค์ ในอุดมคติศิริตา ณ ศาลาศิลปิน</span><br /><span style="font-size:85%;">ภาพถ่ายในศาสตร์แห่งอนันตกาล ธ ศิลป์ ความงามงดหมดจดทั้งกายา</span><br /><span style="font-size:85%;">แต่งเติมตกเต็มดวงจิติประภาผูกพันธ นานาการ เสรีสภาวะ</span><br /><span style="font-size:85%;">สถิตประดิษฐานบนผินแผ่นแดนดิน ดาดา ดาดแดงแดนสุริยันทันทิวา</span><br /><span style="font-size:85%;">ถิ่นสถาอาณงค์คละครางคราญ บัญบาญประจันจา จินตกวิสิตตบุรุษ โอ้โอ้ อกเจ้าเอาใจ</span><br /><span style="font-size:85%;">ไวไวทวิกาข้าฯจักเกี้ยวกด ปลดปลดปล่อยลำแสงสล้าง แรงแรงเร้ารายรักษ์</span><br /><span style="font-size:85%;">รี้เรไรวราอาอาจะอางย้าวเยื่องเอื้องชิงชั้นชิ้นแก้วแก่นนพเก้าแก้วกล้าก้าว</span><br /><span style="font-size:85%;">เอ่อเอื้อนเคลื่อนเข้าเขื่อนขามข้ามเขตเขมโขม โดมสะแทกทั้นษะทกศะทกท้าน......แผ่นฟิล์ม"</span><br /><span style="font-size:85%;">-นที ศรีทองกูร</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">สรุปว่าที่บรรยายมาทั้งหมด กระจ่างได้ด้วย "สะแทกทั้นษะทกศะทกท้าน......แผ่นฟิล์ม"</span><br /><span style="font-size:85%;">ผลงานของเดียร์ก้อคือ ภาพถ่าย Portrait ในหัวข้อ Super Portrait น่ะเอง</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">นี่ดิ เด็กแนว ตัวจริง! แนวทางของตัวเอง รู้จักและยอมรับในตัวตน ไม่พยายามเป็นเหมือนใคร</span><br /><span style="font-size:85%;">อีตานี่ อาจจะดูแปลกๆ แต่ก้อไม่ได้ทำให้ตัวเอง และใครเดือดร้อน </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">วันนี้ได้รู้ตักกับคำว่าเด็กแนวมากขึ้น ทั้งรูปธรรมและนามธรรม </span><br /><span style="font-size:85%;">ในทางรูปธรรมก้อเห็นได้ด้วยตา อย่างเดียร์ นี่แหละ </span><br /><span style="font-size:85%;">เพื่อนอุ๊อีกหลายคนก้อติสต์เอาการ ใช่ย่อย</span><br /><span style="font-size:85%;">หลายคนหลายแนวบ่คล้อย ตามทาง คนอื่น</span><br /><span style="font-size:85%;">ยึดแนวทางตนเองเป็นหลัก แม้นแปลก กูเซ้วลฟ์ (self)</span><br /><span style="font-size:85%;">ไม่สนไม่เบียดเบียนผู้อื่น สุขใจ ก้อพอ</span><br /><span style="font-size:85%;">(เฮ้ย! นี่กรูก้อเป็นร่างทรง 'องค์ติสท์' ได้เหมือนกันว่ะ = องค์ติสท์ลง</span><span style="font-size:85%;">)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ส่วนทางนามธรรมก็จากการ์ตูน Flash ของอ๊ะ (เพื่อนอุ๊อีกแว้วว)</span><br /><span style="font-size:85%;">แต่ก่อนเข้าใจว่า เด็กแนวคือคนแต่งตัวเซอร์ๆ ทำอะไรเซอร์ๆ ต้องพูดชิว ชิว </span><br /><span style="font-size:85%;">ขำขำ จริงดิ .. อะไรทำนองเนี๊ยะ </span><br /><span style="font-size:85%;">แต่วันนี้ค้นพบนิยามเด็กแนวจากการ์ตูนของอ๊ะว่า เด็กแนว ก้อคือมีแนวทางเป็นของตัวเอง</span><br /><span style="font-size:85%;">รู้จักและยอมรับแนวทางของตัวเอง แล้วมั่นใจในความเป็นตัวเอง ... อืม เข้าใจล่ะ</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">จริงๆแล้วศิลปะอยู่ที่แนวคิดต่างหาก ศิลปะไม่ใช่การวาดรูป ไม่ใช่การประพันธ์ ไม่ใช่ประติมากรรม</span><br /><span style="font-size:85%;">แต่มันคือแนวคิดที่ถูกถ่ายทอดออกมาในรูปแบบต่างๆ น่ะเอง </span><br /><span style="font-size:85%;">(จากโต๊ส เพื่อนอุ๊อีกเช่นกาน)</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">^____,*</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111125175507029243?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1110901819345796612005-03-15T22:07:00.000+07:002005-03-15T22:56:42.993+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เนื่องจากตามกำหนดเดิมต้องส่งด็อกคิวเมนต์โปรเจควันนี้ ...<br /><br />เมื่อวานจึงไปทำงาน ..<br /><br />..สาย..<br /><br />..เที่ยง..<br /><br />..บ่าย..<br /><br />..เย็น..<br /><br />..มืด..<br /><br />..ดึก..<br /><br />เลยไม่ได้กลับบ้าน ...<br /><br />(บรรยากาศการทำงานสบายๆ เพราะคี่โปรเจคแท้ๆ )<br /></span><br /><span style="font-size:85%;"><br />ตีหนึ่ง .. ไปซื้อหนมเซเว่นกะแตง เพื่อนฝากซื้อของบานเลย ส่วนใหญ่อาหารที่ฝากซื้อจะเป็นเครือ่งดื่ม<br />อาธิ นม ไส้กรอก กาแฟ บีทาเก้น (ตอนแรกฟังเป็นไฮเนเก้น แล้วทำไมให้เงินมายี่สิบวะ O_o) ไอเฟิร์ม<br />แบกกันกล้ามขึ้นทีเดียว (แม่งหนัก)<br /><br /><br />ตีสอง .. นั่งบิ๊วท์ด้วยเพลง ชักเอาไม่อยู่ ความง่วงมีไพออริตี้สูงกว่าความสุนทรีย์ของเสียงเพลง<br />เพลงมันฟังมาหลายรอบด้วยแหละ อยากหาเพลงใหม่ๆฟัง<br />เลยแอบเข้าไปเครื่องไอ้เก๋ ดูดเพลงมาเพียบ เพลงเพราะๆทั้งน้านน โหะ โหะ ..<br />เดินไปตามบักอาร์ทห้องไอแซค เบนซ์ กี นั่งกรึ่มอยู่ ธ่อเอ๊ยที่แท้ก้อไฮเนเก้น เมื่อกี้บอกว่าน้ำเก๊กฮวย เชื่อไปแล้วนะนั่นน่ะ นั่งกินเม็ดฟักทอง ฟังปรัชญาเบนซ์ .. "แกมองไปรอบๆ แล้วให้จำบรรยากาศนี้เอาไว้ ต่อไปไปทำงานแล้วจะไม่มีความรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว" .. (เมาป่าววะเนี่ย)<br /><br /><br />ตีสาม .. + ประมาณสามสิบนาที ไฟดับ !! ช๊อค !! ทั้งวงการ<br />ดูท่าทีซักหน่อย เผื่อดับสิบนาที ขำ ขำ<br />เปิดประตูออกมาสูดอากาศข้างนอกอีกครั้ง (ครั้งที่สองแสนแปด เห็นจะได้)<br />เพื่อนเพียบ .. บรรยากาศจากเมื่อกี้ที่เงียบเหงา ดูวังเวง<br />ตอนนี้ครึกครื้น อย่างกะเรียนภาคค่ำแหนะ ประกอบกับฝนตก อากาศเย็นๆ แต่ยุงแม่งเยอะ<br />ตอนนี้มีเพื่อนบางคนกลับบ้าน ไปใช้ไฟบ้านทำงานต่อ บางคนก้อทำงานต่อไปด้วยอานิสงแบตฯโน๊ตบุ๊ค<br />บางคนงีบ บางคนเมาท์แตก แต่กลุ่มเด็ก MML มันตั้งวงเล่าเรื่องผีกัน เห็นพวงมันแล้วเหมือนบรรยากาศเที่ยวต่างจังหวัด<br />พอจะรุ่งสางมันเปลี่ยนมาเล่าเรื่องตลกกัน .. อันนี้คนในวงบอกมา ..<br />ส่วนข้าพเจ้าก้อไปนั่งเล่นกะเพื่อนห้องข้างๆ<br /><br /><br />หกโมงเช้า .. ไฟยังไม่มา ยังคงนั่งคุยกันอยู่ เด็ก MML เริ่มเข้าห้องไปงีบ<br />ตอนนีเริ่มมีเด็กห้องฮาร์ดแวร์ ออกมานอนตรงระเบียง .. จึงเห็นโพลาร์แบร์เกยตื้นเป็นบุญตา .. อิอิ<br />เอก (ซุปเปอร์เอก - เสียงหมื่นลี้) เดินเสื้อเปียกมาแต่ไกล .. มันไปตีปิงปองมา .. (คิดว่าไปเต้นแอโรบิคมานะเนี่ย)<br /><br /><br />เจ็ดโมง .. + ประมาณครึ่งชั่วโมง กลับบ้านนอนดีกว่ากรู<br /><br /><br />zZzzzzZzZzzzZzzzZ คร่อก zzzZZZzzzZzzZzzzZzzzZzz ฟี้ ZzzZzzzzZZzzzzZ<br /><br /><br />ชอบประสบการณ์วันนี้ง่ะ มันรู้สึกอุ่นใจ ไม่ว้าเหว่ ฮาๆ ง่วงๆ เขินๆ งงๆ ยิ้มๆ หึๆ หนุกๆ<br /><br />แถมๆ : <span style="color:#330033;">Courage is not the absence of fear, but the judgement that there is something more important than fear.</span> จาก Princess Diaries 2<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111090181934579661?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1110384372592085332005-03-09T21:39:00.000+07:002005-03-09T23:49:55.806+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">The heart is, of course, a metaphor for a set of virtues: compassion, understanding, gratitude, respect, justice, integrity.<br /><br />Dr. Wolk began his speech this way: "In one of my favorite books, the wonderful and wise The Little Prince, author Antoine de Saint-Exupéry reveals an important secret of life. `One sees clearly only with the heart.' The little prince learns, `Anything essential is invisible to the eyes.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ข้อความข้างบนไปเอามาจาก </span><a href="http://www4.colgate.edu/scene/july2004/president.html"><span style="font-size:85%;">http://www4.colgate.edu/scene/july2004/president.html</span></a><br /><span style="font-size:85%;">เข้าไปเจอโดยบังเอิญ เลยนึกถึงเจ้าชายน้อยขึ้นมา เลยยาวเลย ..<br /></span><br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/prince.gif" /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">`One sees clearly only with the heart.<br />Anything essential is invisible to the eyes. '</span><br /><span style="font-size:85%;">เราจะเห็นอะไรได้เพียงด้วยหัวใจเท่านั้น สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นได้ด้วยตา<br /><em>- เจ้าชายน้อยพูดกับสุนัขจิ้งจอก</em></span><em><br /><span style="font-size:85%;"></span></em><br /><span style="font-size:85%;">ประโยคเด็ดของเรื่องนี้เลยทีเดียว<br />แต่ก็ยังมีประโยคเด็ดๆอีกเพียบเลย ..<br /><br /></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"ผมรู้จักดาวดวงหนึ่งที่นายแดงอาศัยอยู่ เขาไม่เคยชมดอกไม้<br />ไม่เคยแหงนมองดวงดาว เขาไม่เคยรักใคร ไม่เคยทำอะไรนอกจากนั่งคิดเลข<br />แล้วตลอดทั้งวันก็เฝ้าพูดซ้ำซากว่า '<em>ฉันเอาจริงเอาจัง ฉันเป็นคนเคร่งเครียด'</em></span><br /><span style="font-size:85%;">นั่นทำให้ตัวเขาพองด้วยความเย่อหยิ่งจองหอง แต่เขาไม่ใช่คนหรอก เขาเป็นเห็ด"<br /><em>-เจ้าชายน้อยพูดกับคนขับเครื่องบิน</em></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"จะมีก็แต่เด็กๆเท่านั้น ที่จะรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร"<br /><em>-เจ้าชายน้อยพูดกับคนสับรางรถไฟ</em></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"ผู้คนในโลกของคุณ ปลูกกุหลาบห้าพันต้นในสวนเดียวกัน ไม่เขาไม่เคยพบกับสิ่งที่เขาค้นหา..<br />ทั้งๆที่สิ่งที่เขาค้นหา อาจจะพบได้ในกุหลาบเพียงดอกเดียว หรือในน้ำไม่เพียงกี่มากน้อย"</span><br /><span style="font-size:85%;"><em>-เจ้าชายน้อยพูดกับคนขับเครื่องบิน</em><br /></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"เราจะรู้จักเข้าใจอะไรดีก็แต่กับสิ่งที่เราคุ้นเคย ผูกพันด้วยเท่านั้น"</span><br /><span style="font-size:85%;"><em>-สุนัขจิ้งจอกพูดกับเจ้าชายน้อย</em><br /><br /></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"การมีเพื่อนเป็นสิ่งที่ดีงาม แม้เราจะตายไปก็ตาม"<br /><em>-เจ้าชายน้อยพูดกับคนขับเครื่องบิน</em></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"เราต้องเสี่ยงกับการหลั่งน้ำตาบ้าง ถ้าเราปล่อยให้ความผูกพันก่อตัวขึ้น"<br />You risk tears if you let yourself be tamed.<br /><em>-เจ้าชอยน้อยพูดกับสุนัขจิ้งจอก</em></span><br /><br /><br /><a href="http://www.angelfire.com/hi/littleprince/"><span style="font-size:85%;">http://www.angelfire.com/hi/littleprince/</span></a><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>How many times have you read LP?</strong></span><br /><br /><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;">===========================================<br /></p></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6666;"></span></strong></span></span><p><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6666;"></span></strong></span></span></p><p><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6666;">ข่าวฝากประกาศจากเด็ก ครุ อาร์ต จุฬาฯ</span></strong> </span><br /><br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/art.gif" /><br />งานแสดงผลงานของนิสิต ภาควิชาศิลปศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ รุ่นที่ 33<br />ณ ชั้น 5 โรงภาพยนตร์ EGV (BigC ราชดำริ ตรงข้ามเวิร์ดเทรด เซ็นเตอร์)<br />วันที่ 11-18 มีนาคม ศกนี้ (พิธีเปิดวันที่ 11 มีนาคม เวลา 18.00 น.)<br /></span><span style="font-size:85%;">อ้อ ! โปรดแต่งกายด้วยชุดสีส้ม ถ้าไม่มี สั่งตัดด่วน !</span><span style="font-size:85%;"><br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-111038437259208533?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1109532470117047732005-02-28T01:57:00.000+07:002005-02-28T02:27:50.120+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อ่านหนังสืออยู่ดีดีก็คิดถึงคนหลายๆคน </span><br /><span style="font-size:85%;">แล้วก็เกิดความรู้สึกภูมิใจในตัวคุณๆเหล่านั้น</span><br /><span style="font-size:85%;">เหตุผลของความภูมิใจก็แตกต่างกันออกไป มีทั้ง</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่ดูเป็นคนธรรมดาๆ ไม่โดดเด่น แต่เป็นที่ต้องการของคนมากมาย</span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่มีสาระ แต่มีวิธีพูดให้ดูเป็นเรื่องไร้สาระได้</span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่เป็นผู้ฟังที่ดี และเข้าใจในเรื่องๆนั้นได้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย และสบายใจเสมอ เวลาที่ได้พูดคุย หรือปรึกษาอะไรด้วย</span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่เข้ากับคนอื่นๆได้ง่าย ห่วงใยความรู้สึกของคนรอบๆข้างเสมอ</span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่มีความซื่อสัตย์และรักษาสัญญาเสมอ จริงจัง แต่ก็ไม่เครียด</span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่วาดรูปเก่งดี อยากวาดอะไรก็ได้ วาดแล้วเหมือนทุกภาพเลย </span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่มีความคิดเป็นของตัวเอง ตรงไปตรงมา ไม่ทำให้ต้องเสียเวลา </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">นี่ก็เป็นภาพที่ข้าพเจ้าเห็น และคิดว่ามันคือตัวตนของคุณๆเหล่านั้น</span><br /><span style="font-size:85%;">บังเอิญนึกถึงคุณๆขึ้นมา . . . . . ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน . . . . .</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">มิน่า อ่านหนังสือแล้วจำอะไรไม่ได้เลย -_-!</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110953247011704773?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1109357154775727132005-02-26T01:17:00.000+07:002005-02-26T02:03:10.766+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนเช้า .. มันง่วงๆ<br />ตอนกลางวัน .. มันขี้เกียจๆ<br />ตอนบ่าย .. มันเซ็งๆ<br />ตอนเย็น .. มันดีมาก มีความสุขมากกกก<br /><br />ไม่ได้เป็นแบบนี้มานานมากแล้ว<br />ถึงแม้ว่าจะแค่ชั่วโมงกว่าๆ .. แต่ก็มีความหมายมากๆกับ<strong>คนอย่างฉัน</strong><br /><br />ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุบังเอิญหรืออย่างไรก็แล้วแต่ ..<br />ขอบคุณมากๆ ที่ทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ --> ^________^<br /><br /><br /><br />----------------------------------------------<br /><br /><br /><strong>Children's Proverbs.<br /></strong>(จากที่ได้ยินมาในรายการต่างๆ)<br /><br />01. มัมมี่ คือ ผีที่เป็นแผล<br /><br />02.<br />ผู้ใหญ่: โตขึ้นจะเลี้ยงพ่อกับแม่มั๊ยคับ?<br />เด็กชาย: เลี้ยงคับ<br />ผู้ใหญ่: เลี้ยงด้วยอะไร?<br />เด็กชาย: เลี้ยงด้วยซาลาเปา<br /><br /><br /><br />----------------------------------------------<br /><br />There is so much good in the worst of us,<br />and so much bad in the best of us,<br />that it should remind all of us,<br />not to criticize the rest of us.</span><br /><em><span style="font-size:78%;">-American's Proverbs.</span></em><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110935715477572713?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1109268432407396512005-02-25T00:59:00.000+07:002005-02-25T01:23:32.620+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">และแล้วโปรเจคของอุ๊มันก็เสร็จสิ้น .. ภาพประกอบหนังสือนิทานสำหรับเด็ก เรื่อง .. "ปลาเข็มเข้มแข็ง"</span><br /><span style="font-size:85%;">อาร์ทดี .. ชอบ !! หนุกดีด้วย !! ว่างๆทำเล่นกัน</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">แอบเห็น Presentation ของแก </span><br /><br /><p><span style="font-size:85%;"><strong>หลักการและเหตุผล</strong><br />ดังคำกล่าวที่ว่า ดี เก่ง และมีความสุข เป็นสุดยอดของการปฏิรูปการศึกษาที่ทุกคนกำลังให้ความสำคัญ<br />ไม่ว่าจะเป็น ผู้ปกครอง ครู สถานศึกษา และผู้เกี่ยวข้องอื่น ๆ ต่างพยายามหาวิธีการที่จะพัฒนาเด็ก<br />หรือเยาวชนให้เป็นผู้ที่ดี เก่ง และมีความสุขด้วยกันทั้งสิ้น มิใช่เก่ง ดี และมีความสุข<br />เพราะปัจจุบันนี้สังคมให้ความสำคัญกับความดีมากกว่าความเก่ง เพราะหากคนเก่งแต่ไม่ดีก็อาจเป็นภัยอันร้ายแรงต่อสังคมได้<br />เพราะฉะนั้น จึงควรมุ่งเน้นให้เด็ก หรือเยาวชนเป็นคนดีก่อน ซึ่งการที่จะทำให้เด็ก เป็นคนดีได้นั้น ต้องพัฒนามาตั้งแต่ตอนที่ยัง เป็นเด็กเล็ก ๆ เป็นสิ่งที่ครอบครัวควรให้การปลูกฝัง โดยการ ให้เด็กเป็นผู้มีศีลมีธรรมในการดำรงชีวิต โดยเริ่มจากสิ่งที่ทำได้ ง่าย ๆ แล้วค่อยพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ </span></p><br /><span style="font-size:85%;">แต่หน้าสุดท้ายนี่ดิ เด็ดโคตร!!</span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ขอบคุณ</strong><br />•อาจารย์ สัญญา วงศ์อร่าม และอาจารย์ทุกท่านที่สั่งสอนให้ความรู้ตลอด 4 ปี<br />•คุณพ่อ , คุณแม่<br />•ตือ อ๊ะ เม้ง โตส หนึง อีวุฒ และเพื่อนๆทุกคนที่เป็นกำลังใจให้<br />•<strong>พี่อูฐสุดที่รัก และกิ๊กทั้งหลาย</strong> <-- อะฮิ้วววว !!</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เอามั่งๆ .. ตอนพรีเซ้นโปรเจคทำมั่งดีกว่า หึ หึ .. ^___,* </span><br /><p><span style="font-size:85%;">หมายเหตุ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 กุมภา .. วันเกิดเจ้าของโปรเจคนี้พอดี มีความสุขมั่กๆนะแก<br />เพื่อนๆ อยู่รอบๆตัวแกเสมอ .. (ยืนเบียดๆกะกิ๊กนับแสนของแก แฟนคลับเยอะจริง)<br />ขอต้อนรับสู่ก้าวที่ 22 ของชีวิตจ้า อิอิ แอบได้ข่าวว่า มีคนที่คิดถึงอย่างมากติดต่อมา<br /></span><span style="font-size:85%;">แหม นี่แค่เริ่มวันแรกของก้าวที่ 22 ก็มีเรื่องดีดีอย่างงี้ ก้อขอให้มีความสุขมากๆอย่างนี้ ตลอดไปนะจ๊ะ </span></p><p><br />-A B B F J K N N W-</p><br /><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110926843240739651?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1108754672850757112005-02-19T01:57:00.000+07:002005-02-19T02:24:32.853+07:00<img src="http://www.geocities.com/our_page_s/buff.PNG" /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">มันยอดมาก .. ใช่มั๊ย ?</span><br /><span style="font-size:85%;">(สายพันธุ์ Miniature Bull Terrier)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110875467285075711?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1108563953249989552005-02-16T20:53:00.000+07:002005-04-02T02:58:05.843+07:00<span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">Prove Your Teddy Bear truly belongs to you. </span><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><a href="http://www.brownielocks.com/teddybearbirthcertificate.html"><span style="font-size:85%;">Get their Free Teddy Bear Birth Certificate for him or her.</span></a><span style="font-size:85%;"> </span><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><img style="WIDTH: 429px; HEIGHT: 485px" height="412" src="http://www.geocities.com/littlechip159/cup.PNG" width="382" /><br /><br /><img style="WIDTH: 429px; HEIGHT: 485px" height="412" src="http://www.geocities.com/littlechip159/lek.PNG" width="382" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110856395324998955?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1108482579804743972005-02-15T22:38:00.000+07:002005-02-15T22:49:39.806+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">โหะ โหะ และแล้วก็ได้ฤกษ์งาม ... ทำข้าวผัดกินเอง </span><br /><span style="font-size:85%;">วันนี้หมึกซึมขอเสนอ .. แท่น แทน แท๊น ข้าวผัดทูน่า หึ หึ หึ </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">จืดสนิทเรย .. แม่เจ้า</span><br /><span style="font-size:85%;">แต่พอกินกะไข่เจียวที่เค็มสุดๆ แล้ว</span><br /><span style="font-size:85%;">โอว พระเจ้า จอร์จ มันยอดมาก </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ฮ่า ฮ่า .. ก็พูดไปงั้น จริงๆแล้ว มันปะแล่มๆ มากๆเรย </span><br /><span style="font-size:85%;">อ่านะ .. ก็กระทะมันไม่ดีนี่ .. ^___,* (ซะงั้น)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">จานต่อไปมันต้องดีขึ้นสิน่า .. เน๊าะ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110848257980474397?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1108318583238057412005-02-14T00:15:00.000+07:002005-02-14T01:47:20.220+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">และแล้วก็เจอคำตอบที่ทิ้งไว้เมื่อคืน ..<br />จากเพลงนี้เลย .. </span><a href="http://www.kapook.com/musicstation/newmusicstation/play.php?id=4067" target="blank"><span style="font-size:85%;">เอาเมาส์มาชี้ที่นี่เร็วพลัน แล้วจึงกดที่ปุ่มซ้ายดู</span></a><span style="font-size:85%;"><br />(โรแมนติกมากๆ)<br /><br />ว่ารักคืออะไร .. ??<br /><br />นึกถึงรายการเมื่อคืนแล้วยังตาร้อนผ่าวอยู่เรย .. เหอ เหอ<br /><br />ตะกี้เพิ่งดูรายการที่นี่หมอชิตจบ ..<br />คอยดูนะ เรียนจบจะไปแอ่วเหนือ ไปล่องใต้ให้ฉ่ำใจสักพัก<br /><br />อย่างที่พี่ดู๋พูดไว้ก็ถูก ..คนเราเหมือนไม่มีอะไรที่ดีที่สุด..<br />คนที่อยู่เมืองอิจฉาคนที่ใช้ชีวิตที่ภูเขา เค้าเจอบรรยากาศแบบนี้ทุกๆวัน<br />คนบนภูเขาเค้าก็อาจจะอยากไปอยู่ในเมือง สลับกัน<br /><br />ดูรายการนี้แล้ว นึกถึงตอนไปทีลอซู เหนื่อย แต่เป็นอะไรที่ดี<br />ข้าพเจ้าห่างหายจากการเที่ยวต่างหวัดมานานแสนนาน<br />เมื่อก่อนเข้ามหาวิทยาลัย ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดเท่าไร<br />พอมีโอกาสตอนชีวิตนักศึกษา เลยไม่พลาดเลยสักที่<br /><br />ชัยภูมิ ไปค่ายกะชมรมอินเทอร์เน็ตและชมรมอีสาน<br />เนื่องจากเป็นค่ายสอนคอมพิวเตอร์ ก็เลยไม่ลำบากอย่างที่คิดไว้<br />ที่คิดไว้มันเป็นค่ายสร้าง อย่างที่เห็นในละคร<br />แต่ความรู้สึกลำบากก็มี ก็คือตอนเดินทางขากลับนี่แหละ<br />นั่งรถขนหมูไปที่สถานีรถไฟ แถมยังต้องยืนบนรถไฟแน่นๆข้ามจังหวัดอีกต่างหาก<br />สำหรับความรู้สึกที่เป็นสุข มันมีทุกวันว่ะ ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้าย </span><span style="font-size:85%;"><br />เฮฮาตลอด แถมยังได้ซึ้ง ได้สะพรึงกลัวอีก ได้ยิ้มเพราะไม่มีใครทิ้งกันเลย ..<br />เราตั้งใจจะไปให้กันทั้งนั้น จึงมีแต่คนไม่หวังที่จะได้รับอะไรกลับมา<br />ก็เลยไม่มีการเห็นแก่ตัวกัน .. แต่สุดท้ายกลับมาคิดดูแล้ว เราได้อะไรกลับมาเยอะมากๆเลย<br /><br />น้ำตกเอราวัณ จ.กาญจนบุรี<br />ไปสัมนาชมรมอินเทอร์เน็ต กินดีอยู่ดี หนุกหนาน เฮฮา<br />ในฐานะปีหนึ่งในตอนนั้น .. ไปเอามันส์อย่างเดียวเลยกรู<br /><br />น้ำตกทีลอซู จ.ตาก<br />ไปทริปกะพี่ๆ และเพื่อนเอ๋ โคตรเมื่อย โคตรเหนื่อย โคตรหนาว<br />โคตรหนุก ข้าพเจ้าประทับใจทริปที่นี่มากที่สุด เพราะมีโอกาสใกล้ชิดกะธรรมชาติมากที่สุดแล้ว<br />ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยนอนบนภูเขาอ่ะ ไม่เคยเห็นทะเลหมอก ไม่เคยเสียรองเท้าให้น้ำตก<br />ไม่เคยอาบน้ำในแหล่งน้ำธรรมชาติ ไม่เคยเห็นหมู่บ้านชาวเขา ไม่เคยล่องแก่ง<br />ไม่เคยเห็นดาวมากขนาดนี้มาก่อน เวลาไปต่างจังหวัดข้าพเจ้าชอบตอนเล่นกีตาร์ที่สุดเลย<br />แล้วก็นั่งพูดคุยกัน มีท๊อปปิกอยู่เรื่องนึง แล้วก็สาวเรื่องกันไปทุกๆคน ^___^<br /><br />เกาะเสม็ด จ.ระยอง<br />ไปทริปกะพี่ๆ กะผองเพื่อน ไปปิ้งย่างกันบนหาดทราย<br />หน้าดำกันเลยทีเดียว<br /><br />เขื่อนแก่งกระจาน จ.เพชรบุรี<br />สัมนาชมรมตอนปีสอง ตอนนี้ไปเป็นพี่แล้ว ต้องไปบิ๊วท์น้องๆ<br />บรรยากาศเปิดใจตอนกลางคืนยังคงมีเหมือนเดิมทุกปี ..<br />แล้วก็ฟรีสไตล์ อยากทำไรก้อทำ จำได้ว่าหลังจากสัมนาต้องกลับมาสอบ Math for com<br />เอาหนังสือไปอ่นกัน แต่ทว่าโดดมานั่งในวงกีตาร์ซะนี่ .. แล้วก็ไปนอน<br /><br />เขาสามร้อยยอด จ.ประจวบคีรีขันธ์ &amp; เขาวัง จ.เพชรบุรี<br />อันนี้เนื่องในโอกาสอะไรหว่า .. เที่ยวเล่นล่ะมั๊ง<br />ไปกันมากมายได้เห็นดาวตกที่ทะเลด้วยล่ะ<br /><br />ค่าย cyber camp ที่จ.ลำปาง</span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนเตรียมค่ายได้มีโอกาสนั่งรถขึ้นเขา เห็นวิวรอบๆตัวมีแต่ภูเขาชอบมากก รู้สึกอิจฉาคนที่นี่</span><br /><span style="font-size:85%;">มีโอกาสทำครัวครั้งแรก แต่เป็นผู้ช่วยคอยเตรียมของ ของกินในตลาดถูกมาก</span><br /><span style="font-size:85%;">มีโอกาสได้เข้าไปในเมือง ก็เหมือนตลาดนัดใหญ่ๆบ้านเรา แต่ของกินแปลกๆ ราคาถูกดี</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เกาะเหลายา จ.ตราด<br />ไปทริปหน้าร้อนเมื่อปีที่แล้วนี่เอง<br />หาดทรายขาว น้ำทะเลใสแจ๋ว ได้ดำน้ำเป็นครั้งแรก อาหารอร่อย<br /><br />.. อ่า เห็นจะมีเท่านี้ ..<br />พลาดไปหลายทริปเหมือนกัน </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">..คิดแล้วก็อยากไปที่ชอบๆไกลๆ..</span> <span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110831858323805741?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1108232052807535232005-02-13T01:05:00.000+07:002005-04-02T02:40:07.946+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">วันวาเลนไทน์กำลังจะผ่านมาอีกครั้งแล้ว ...</span><br /><span style="font-size:85%;">รายการทีวีก็กระหน่ำถ่ายทอดเรื่องราวของความรักกันเข้าไป </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">รายการ You know me a little go ทาง ITV เมื่อค่ำนี้ก็เหมือนกัน</span><br /><span style="font-size:85%;">ถ่ายทอดเรื่องราวความรักของพี่นภ พรชำนิ (กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!) ให้ได้อิจฉาตาร้อนผ่าวๆไปตามๆกัน</span><br /><span style="font-size:85%;">อิจฉาเพลินที่สุด .. !! >_<</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">จะมีอะไรที่ดีไปกว่า .. ไปกว่าสายตาของเธอ ที่มีแต่ความเข้าใจเสมอให้กับฉัน</span><br /><span style="font-size:85%;">จะมีอะไรที่ดีกว่านี้ หากเรามีหัวใจให้กัน นานเท่านาน ไม่มีวันที่ฉันจะเปลี่ยนใจ .. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อ่าวๆ นอกเรื่องแล้วกรู นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมาได้ไงวะ .. (เพลงคงเดิม ของพี่โต๊ะ วสันต์)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">คือจะบอกว่า .. มันคงไม่มีอะไรที่ดีไปกว่าการที่เราได้มั่นใจในตัวใครสักคนนึงว่าเค้าจะอยู่กับเราไปจนชั่วชีวิต </span><br /><span style="font-size:85%;">ซึ่งต่างฝ่ายต่างรู้สึก .. อย่างงี้ .. มันเยี่ยมที่สุดเลย ... กิ๊บกิ้วววววว !!</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อยากรู้ความรู้สึกของคนที่เค้าได้มั่นใจในตัวของกันและกัน จังเลยอ่ะ .. ^____^</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ความรักนี่เป็นเรื่องที่ดีเนอะ ..</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อ่า.. ตอนเด็กๆ เคยได้ยินที่มาของความรัก มาต่างๆนานา ..</span><br /><span style="font-size:85%;">ทางฝั่งฝรั่ง เค้าก็ว่า .. การที่คนสองคนรักกัน เพราะมีกามเทพแผงศร ให้คนทั้งสองรักกัน .. </span><br /><span style="font-size:85%;">ทางญี่ปุ่น (อ่านจากการ์ตูน) เค้าก็ว่า คนเราเกิดมาจะมีด้ายแดงผูกที่นิ้วก้อยข้างซ้าย ซึ่งปลายอีกข้างหนึ่งก็จะผูกติดอยู่กับคู่ของเรา ไม่ว่าจะอยู่ห่างไกลกันแค่ไหน ซักวันก็จะได้มาพบกัน .. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนนี้กะลังมองไปที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของตัวเองอยู่ .. </span><br /><span style="font-size:85%;">พลางคิด มันจะมีปลายทางป๊ะหว่า ..</span><br /><span style="font-size:85%;">แล้วเราจะรู้ได้ไง .. ว่านี่คือคนที่ผูกด้ายเส้นเดียวกะเราฟระ</span><br /><span style="font-size:85%;">ใช้กล้องชัตเตอร์ถ่ายดูจะรู้ป๊ะวะ ?? </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><img style="WIDTH: 356px; HEIGHT: 220px" height="308" src="http://www.geocities.com/littlechip159/valentine.PNG" width="534" /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">ว่าแล้วก็เข้าเรื่อง บุพเพสันนิวาส ซะเลย<br />เรื่องนี้คอนเฟิร์มว่ามีจริงมาแล้วหลายราย </span><br /><span style="font-size:85%;">ไม่ว่าจะเป็นคนใกล้ตัว พี่สาวที่ชมรม อิอิ แล้วก็สื่อภาพยนตร์หลายเรื่องทีเดียว </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">มีในภาพยนตร์หลายเรื่องทีเดียว ที่พยายามจะสื่อว่าคนที่เดินสวนกันไปมาบนถนน</span><br /><span style="font-size:85%;">แต่แล้วในที่สุด .. ก็มารักกัน โดยมีรูปถ่ายเป็นพยาน .. </span><br /><span style="font-size:85%;">ประมาณว่าพระเอกยืนถ่ายรูปกะกลุ่มเพื่อน แต่ในภาพนั้นถ้าสังเกตดีดี </span><br /><span style="font-size:85%;">ก็จะเห็นนางเอกเป็นอะไรที่อยู่ในหลืบ เป็นแบคกราวด์ให้พระเอก อะไรประมาณเนี่ย </span><br /><span style="font-size:85%;">(เห็นมาหลายเรื่องอยู่ ...)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">..สุดท้าย .. อยากจะถามรักเป็นเช่นใดกันเล่า รักเป็นเช่นใดหนอ</span><br /><span style="font-size:85%;">ถาม..ใครไม่มีใครตอบ แค่อยากจะรู้ว่ารักเป็นเช่นใด </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110823205280753523?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1108150055850200882005-02-12T01:54:00.000+07:002005-02-12T02:27:35.853+07:00<p><br /><span style="font-size:85%;">"ความกล้าไม่ใช่การหนีหายของความกลัว แต่คือการตัดสินว่าสิ่งอื่นนั้นมีความสำคัญมากกว่าความกลัว"<br />The Princess Diaries2: Royal Engagement.<br /></span><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;">"คนที่มีเสน่ห์ ฉลาด แต่ไม่หยิ่งยโส คนที่มีเมตตาจิต"<br />The Princess Diaries2: Royal Engagement.<br /></span><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;">"ทุกคนควรได้รับโอกาสในการค้นหารักแท้"<br />The Princess Diaries2: Royal Engagement.<br /></span><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;">"โลกนี้มีเรื่องร้ายๆมากเกินไป มีเรื่องเศร้ามากเกินไป มากจนทำให้เรามองข้ามเรื่องดีๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต"<br /></span><span style="font-size:85%;">หมานคร<br /></span><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;">"เพราะจินไม่หยุดมองหา จินเลยมองไม่เห็น"<br /></span><span style="font-size:85%;">หมานคร</span></p><p> </p><p><span style="font-size:85%;">be humbly confident<br /></span><span style="font-size:85%;">-</span></p><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110815005585020088?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1107888925130675072005-02-09T01:26:00.000+07:002005-02-09T13:01:51.776+07:00<span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">ค่ำนี้ดูรายการคนค้นคน (หา ค. คนไม่เจออ่ะ) ทาง Modern Nine TV (อินเตอร์ป๊ะ เรียกช่องเก้า เชย!!) <br />สะดุดหูคำว่า "หนึง &@&amp;amp;amp;^#@*& .... ส่งหนึง" <br />//หมายเหตุ : &amp;@&^#@*&amp; เป็นประโยคภาษาจีน ฟังไม่ออกอ่ะ <br />ก็ขอหยุดฟังซักครู่ อยากฟังให้ชัดๆ หนึง ? <br />อ่อ ที่แท้ .. เค้าก็มีล่ามแปลเป็นภาษาไทย ได้ความประมาณว่า อาแปะคนนี้เคยทำอาชีพส่งไข่มาก่อน <br />(อิอิ แอบภูมิใจเวลาที่ได้ยินชื่อของตัวเองออกทีวี ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกะเราเล้ย ก็มันหาฟังยากอ่ะ) <br /> <br />และแล้ว ก็นั่งฟังชีวิตของอาแปะคนนี้ซักหน่อย <br /> <br />วันนี้รายการคนค้นคนนำเสนอเรื่องของคนจีนหรือคนไทยเชื้อสายจีนบนแผ่นดินสยาม <br /> <br />ช่วงแรกเค้าไปสัมภาษณ์เล่าแปะคนหนึ่ง ทางรายการใช้คำว่าเล่าแปะ <br />(คำว่าเล่าแปะ ใช้เรียกคนสูงอายุแล้ว สูงอายุกว่าอาแปะ) <br />อาเล่าแปะเป็นคนจีนที่เดินทางเข้ามาอยู่ประเทศไทยตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 <br />ทำอาชีพส่งของในย่านเยาวราชตั้งแต่ได้เงินค่าจ้างหน่วยที่เรียกยังเป็นสตางค์อยู่เลยอ่ะ <br /> <br />แม่ก็เล่าประกอบบอกว่าสมัยแม่เด็กๆ ก๋วยเตี๋ยวชามละสลึงเอง ... <br />โหวว เวลาสามสิบ สี่สิบปีผ่านไป ค่าเงินเปลี่ยนแปลงมากเลยนะเนี่ย <br />เดี๋ยวนี้เหรียญสลึง ห้าสิบสตางค์ ไม่ค่อยเห็นแล้วอ่ะ จะได้เห็นก็ตอนขึ้นรถเมล์เขียวอ่ะ (ราคาสามบาทห้าสิบ) <br /> <br />หนึง: แม่! หนึ่งสตางค์นี่น้อยกว่าสลึงใช่ป๊ะ <br />แม่: อือ อะไร สลึงนึงมีเท่าไร .. กี่สตางค์ <br />หนึง: ยีบ-ห้า (เขียนแบบภาษาพูด) .. อ่าว แล้วเหรียญสตางค์เป็นไงอ่ะแม่ <br />แม่: ก็ที่มีรูตรงกลางไง ทำด้วยทองแดงแท้เลย แบบที่เป็นเหรียญตันๆเลยก็มีนะ คล้ายๆเหรียญบาทน่ะ <br />แต่อันนี้เป็นสีเงิน มีเลขหนึ่งเขียนตรงกลาง <br /> <br />แล้วก็สนทนากันต่อสักพัก ได้ความว่า สมัยแม่ไม่ทันใช้เหรียญสตางค์แล้ว สมัยแม่เป็นเหรียญยี่สิบห้าสตางค์ <br />แต่ขนาดใหญ่กว่าที่เห็นในสมัยนี้ เหรียญสลึงในสมัยนั้นใช้ซื้อข้าว ซื้อก๋วยเตี๋ยว ได้เลยทีเดียว <br /> <br />ต่อเรื่องอาแปะ เอ๊ยเล่าแปะ -_-' <br />ไม่น่าเชื่อว่าแกจะมีอายุ 92 ปีแล้ว .. <br />ดูแข็งแรงมากๆเลย ยังมีแรงขนของหนักๆ ถีบรถไปส่งของได้อีก แข็งแรงจริงๆ <br />แถมแกยังมีน้ำใจอีกต่างหาก คือแกไปกินข้าวต้มที่ร้านประจำของแก แล้วก็มีพิธีกรอีกสองคนไปกินกะแกด้วย <br />ตอนเก็บเงิน พิธีกรออกปากว่าให้หนูเลี้ยงนะ แต่แกปฏิเสธ แถมยังจ่ายเงินให้กับพิธีกรอีกสองคนด้วย <br />มื้อนี้ แกเลยจ่ายเงินทั้งหมด 39 บาท (ชามละ 13 บาท) โอว ขอนับถือจริงๆ <br />นึกถึงเพลงนี้เลย "</span><a href="http://www.carabao.net/MusicStation/memberDetail.asp?id=191" target="blank"><span style="font-size:85%;">คนจนผู้ยิ่งใหญ่</span></a><span style="font-size:85%;">" ของคาราบาว <br />"...มีจนวัดใจคนไม่ได้ จนแต่รวยนํ้าใจ ผู้ยิ่งใหญ่แห่งความจน ..." <br /> <br />พอได้เวลาประมาณบ่ายสาม อาแปะก็เลิกงาน จะกลับบ้านแล้ว แต่แกต้องเอารถคู่ใจไปจอดไว้ข้างมัสยิดแห่งหนึ่ง (จำชื่อไม่ได้) <br />เพราะบ้านแกอยู่ฝั่งธนฯไง ต้องนั่งเรือข้ามฟากไปฝั่งกะโน้น .. <br />สิ่งที่ประทับใจอีกอย่างก็คือ การดูแลรักษารถของแกนี่ล่ะ .. <br />อาแปะคลุมรถถีบของแกด้วยกระดาษแข็ง กระดาษกล่อง ป้ายโปสเตอร์หาเสียง พลาสติก รวมแปด เก้า ชั้นได้มั๊ง <br />แล้วก็ใช้ไม้หรือสังกะสี บังล้อรถไว้อีกด้วย และนี่คือเหตุผลที่รถถีบคันอยู่กะแกมากว่าหกสิบปีได้ <br />^___,* <br /> <br /></span><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110788892513067507?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1107613376719541302005-02-05T20:43:00.000+07:002005-02-05T21:25:10.010+07:00<span style="font-size:85%;"></span> <br /><strong><span style="font-size:85%;">01</span> <br /></strong><span style="font-size:85%;">วันนี้ผ่านวินรถตู้แถวน้อมจิตต์ คนรอรถตู้ไปสายใต้เยอะมาก</span> <br /><span style="font-size:85%;">สงสัยเป็นเพราะพรุ่งนี้มีเลือกตั้งแน่ๆเลย ดีๆ คนตื่นตัวไปใช้สิทธิ์กันมากมาย</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><strong><span style="font-size:85%;">02</span> <br /></strong><span style="font-size:85%;">ลืมกุญแจบ้านอีกแล้ววุ้ย ! ครั้งนี้ต้องปีนประตูบ้านเป็นครั้งที่แปดร้อยได้แล้วมั๊ง</span> <br /><span style="font-size:85%;">นับวันยิ่งรู้สึกว่าปีนประตูบ้านได้เร็วขึ้นเรื่อยๆ เหอ เหอ ว่างๆว่าจะลองจับเวลาดู</span> <br /><span style="font-size:85%;">การปีนประตูบ้านในกรณีที่บ้านเป็นทาวเฮาส์จะต้องมีความระมัดระวังเป็นพิเศษ</span> <br /><span style="font-size:85%;">ก็คือ ควรปีนเบาๆ อย่าเสียงดังมาก เดี๋ยวข้างบ้านจะออกมาดู</span> <br /><span style="font-size:85%;">มันอาจจะไม่ผิดกฎหมายที่เจ้าของบ้านปีนประตูบ้านตัวเอง</span> <br /><span style="font-size:85%;">แต่มันก็อาจเสียเซ้วล์อยู่บ้าง เวลาที่หันหลังไปอีกที อ่าว โหวว มีกำลังใจเต็มเลย</span> <br /><span style="font-size:85%;">อืม .. นะ .. หึ หึ หึ ไม่รู้จะพูดอะไร .. " สวัสดีค่าาา ^__,*! "</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><strong><span style="font-size:85%;">03</span> <br /></strong><span style="font-size:85%;">เช่ามนต์รักทรานซิสเตอร์มาดู .. เพราะประทับใจคำบนแผ่น <br />.. เดือนที่รอ พ.ศ.ที่คิดถึง ..</span> <br /><span style="font-size:85%;">แล้วก็เช่าชัตเตอร์มาดู เพราะอยากให้แม่ดู</span> <br /><span style="font-size:85%;">แล้วก็พี่สั่ง ให้เช่าเรื่องนี้มาให้แม่ดู</span> <br /><span style="font-size:85%;">ว่าจะเปิดฉายพรุ่งนี้ .. โหะ โหะ </span> <br /><span style="font-size:85%;">แม่ คือสาวแกร่ง ที่ไม่กลัวเรื่องผี แต่ก็ไม่ลบหลู่</span> <br /><span style="font-size:85%;">แม่บอกว่าสมัยตอนเด็กๆ จะชอบฟังรายการวิทยุ"ขบวนการลูกนกฮูก"</span> <br /><span style="font-size:85%;">(เอ่อ ถ้าจำชื่อไม่ผิดนะ อะไรนกฮูกๆนี่ล่ะ เด๋วถามแม่อีกที)</span> <br /><span style="font-size:85%;">ตอนดึกๆ ฟังคนเดียว .... โหวว แม่เปรี้ยวมาก!! </span> <br /><span style="font-size:85%;">รายการนี้จำได้ว่ายังได้ทันฟังตอนเด็กๆ</span> <br /><span style="font-size:85%;">ใช้วิทยุยี่ห้อธานินท์ ดูบึกบึน ทนทาน ของย่ามาฟังกะพี่</span> <br /><span style="font-size:85%;">แต่ไม่ได้ฟังกันสองคน ..</span> <br /><span style="font-size:85%;">เราตั้งวิทยุกันกลางบ้าน ในบรรยากาศที่สว่างโล่ แม้จะเป็นตอนกลางคืนก็ตาม</span> <br /><span style="font-size:85%;">เปิดไฟทุกดวงที่มี คนเดินพลุกพล่าน โหะ โหะ .. คืนนั้นจึงไม่หลอนเลย </span> <br /><span style="font-size:85%;">อ้อ! มีอีกคน ฟังเรื่องผีแล้วยังปิดไฟฟังคนเดียวอีก .. ก็คือ พี่บอมบ์นั่นเอง </span> <br /><span style="font-size:85%;">รายนี้ .. นับถือว่าเป็นคนเปรี้ยวอีกหนึ่งคน .. เปรี้ยวโคตร !!</span> <br /><span style="font-size:85%;">วันดี คืนดี มีส่งเพลงมาให้ ไอ้เราก็เปิดรับ ที่แท้ .. เพลงผีฟ้า ..</span> <br /><span style="font-size:85%;">ก็ไม่ได้อะไรมากมาย แค่รีบปิดทันทีที่ขึ้นอินโทร ไม่ได้กลัว </span> <br /><span style="font-size:85%;">แค่สะพรึง สะหยอง และเสียวสันหลัง ก็เท่านั้น หึ หึ หึ </span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><strong><span style="font-size:85%;">04</span> </strong> <br /><span style="font-size:85%;">อยากดูโจวซิงฉือว่ะ .. </span> <br /><span style="font-size:85%;">โจวซิงฉือเป็นดาราที่ข้าพเจ้าปลื้มตั้งแต่ยังเด็กๆ </span> <br /><span style="font-size:85%;">...พี่โน๊ต อุดม เหมือนโจวซิงฉือ...</span> <br /><span style="font-size:85%;">...โจวซิงฉือ เหมือนพี่โน๊ต อุดม ...</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><strong><span style="font-size:85%;">05</span> <br /></strong><span style="font-size:85%;">วันนี้วันที่ 5 กุมภา ..</span> <br /><span style="font-size:85%;">(ช้าไปซะแล้ว) </span> <br /><span style="font-size:85%;">^__,*</span> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110761337671954130?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1107526265554310762005-02-04T20:56:00.000+07:002005-02-04T21:14:56.363+07:0001 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog1.PNG" /> <br /> <br /> <br />02 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog2.PNG" /> <br /> <br /> <br />03 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog3.PNG" /> <br /> <br /> <br />04 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog4.PNG" /> <br /> <br /> <br />05 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog5.PNG" /> <br /> <br /> <br />06 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog6.PNG" /> <br /> <br /> <br />07 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog7.PNG" /> <br /> <br /> <br />08 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog8.PNG" /> <br /> <br /> <br />09 <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog9.PNG" /> <br /> <br /> <br /><strong>Directed by P'Doy (KIC)</strong> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110752626555431076?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1107346981623215232005-02-02T17:25:00.000+07:002005-02-02T20:33:14.676+07:00<span style="font-size:85%;">ในคืนนี้มีดาวเป็นล้านดวง แต่ ...ยุงแม่งโคตรเยอะอีกเช่นกัน <br /> <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/starry.PNG" /> <br /> <br />เวลาแหงนหน้ามองไปข้างบน บางคืนก็เห็นดาว บางคืนก็ไม่เห็น <br />คืนไหนที่เห็น มักจะเห็นดาวดวงนึงสว่างจ้า และดูใหญ่กว่าดาวดวงข้างๆเสมอๆ <br />เป็นอะไรที่สะดุดตา ทุกครั้งที่มอง จะต้องหยุดสายตาที่นั่นทุกทีสิน่า <br />แล้วก็คิดไปเองว่า อ้อ ดาวสว่างๆดวงนี้อีกละ <br />เราจะรู้สึกเหมือนเป็นดาวดวงเดิมกับที่เคยเห็น <br />ซึ่งจริงๆก็ไม่รู้ว่าเป็นดาวดวงเดิมรึเปล่า <br /> <br />ดาวที่มีเยอะๆเต็มท้องฟ้า <br />คนเราก็เอามาเติมจินตนาการแล้วมองให้เป็นรูปภาพต่างๆนานา <br />ซึ่งข้าพเจ้าก็ไม่เคยมองเห็นเป็นแบบนั้นเลยสักที - -'แฮ่ะ แฮ่ะ <br /> <br />การเรียงตัวกันของดาวจนเกิดเป็นภาพต่างๆ เค้าจะเรียกกันว่าเป็นกลุ่มดาว <br />ในกลุ่มดาวบางกลุ่ม จะมีดาวสุกสว่างในกลุ่มดาวนั้นด้วย <br />ดาวสุกสว่างก็เลยเป็นจุดสังเกตจุดแรกของการมองหารูปทรงของกลุ่มดาว <br /> <br /> <br />อันนี้เป็นกลุ่มดาวลูกไก่ (ในแบบของข้าพเจ้า) <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/chicken.PNG" /> <br />มีตำนานของดาวลูกไก่เค้าว่าไว้ว่า ... <br />มีพระอินทร์แปลงกายเป็นพระเพื่อที่จะไปเยี่ยมเยียนชาวบ้านจึงไปหยุดพักที่บ้านตายายคู่หนึ่ง <br />ตายายก็เอาอาหารมาถวาย แด่พระอินทร์แปลงกาย พระอินทร์แปลงกายได้พูดกับตายายว่า <br />จะอยู่ค้างคืนหนึ่ง ตากับยายคิดว่าตอนเช้าจะทำอะไรถวายพระ ตากับยายก็คิดว่ายังมีแม่ไก่ <br />แม่ไก่ได้ยินเข้าก็รู้ว่าตัวเองต้องตายแน่ แต่ก็ยินดีรับชะตากรรมนี้ พอตอนเช้าแม่ไก่ก็ถูกฆ่า <br />ในขณะนั้นลูกทั้ง 6 ตัวเห็นแม่ไก่ตายลูกไก่จึงกระโดดเข้ากองไฟตายตาม ตากัยยายเศร้าใจมาก <br />พระอินทร์แปลงกายได้ถามว่าวันนี้ทำไมอาหารถึงได้บริบูรณ์กว่าเมื่อวานนี้ตากัยยายจึงเล่าให้พระอินทร์แปลงกายฟัง <br />ดังนั้นพระอินทร์จึงเสกให้แม่ไก่และลูกไก่ไปเป็นดาวอยู่กลางท้องฟ้า <br />ส่วนตากับยายพระอินทร์ให้พรให้ไปเป็นอยู่บนสวรรค์ <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></span> <br /><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p> <br /><span style="font-size:85%;">อันนี้เป็นกลุ่มดาวหมาใหญ่ หรือ Canis Major (CMa)(ในแบบของข้าพเจ้า) <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dogStar.PNG" /> <br />ในกลุ่มดาวนี่มีดาวสุกสว่างชื่อ ซิรีอุส (Sirius) อยู่ด้วย <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />อันนี้เป็นกลุ่มดาวกระต่ายป่า หรือ Lepus (Lep) (ในแบบของข้าพเจ้า) <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/rabbit.PNG" /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />อันนี้เป็นกลุ่มดาวคนคู่ หรือ Gemini (Gem) (ในแบบของข้าพเจ้า) <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/mate.PNG" /> <br /></span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /> <br /><span style="font-size:85%;">รู้ไว้ใช่ว่า กลุ่มดาวมี 88 กลุ่ม นะจ๊ะ ^__,* </span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110734698162321523?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1107267284245794562005-02-01T20:42:00.000+07:002006-12-20T00:19:43.703+07:0001<br />คนเราตายเมื่อไรก็ได้ (เกือบไปแล้วกรู)<br /><br />02<br />เลือกพูดได้นี่นา .. เลือกที่จะพูดในบางอย่าง เลือกที่จะไม่พูดในบางอย่าง<br />(วันนี้โง่มากเลยที่ตอบอะไรไม่คิด)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110726728424579456?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1107061757995858772005-01-30T10:47:00.000+07:002005-01-30T13:14:17.776+07:00<span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">เมื่อวาน ไปสอบเพื่อสมัครงานของบริษัทแห่งหนึ่ง ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง</span> <br /><span style="font-size:85%;">เค้าเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดี มีของว่างรับรองทั้งช่วงสายและช่วงบ่าย</span> <br /><span style="font-size:85%;">มีเลี้ยงอาหารกลางวัน อย่างหรู ดูอลังการงานสร้างจริงๆ</span> <br /><span style="font-size:85%;">ช่วงบ่ายที่กะลังนั่งสอบอยู่ ก็มีเสียงถาม "ชาหรือกาแฟคะ?"</span> <br /><span style="font-size:85%;">โอว โหะ โหะ จะบอกว่า "ไม่อาววว จาสอบบบ จ้า" เจ็แกก็วางถ้วยเปล่าๆลงไปเสียแล้ว</span> <br /><span style="font-size:85%;">ลงทุนจริงๆ .... ถ้าได้เข้าไปจะใช้งานเยี่ยงทาส ละเปล่าว๊า !?! (ยังคงอยู่ในห้วงคำนึง)</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">เวลาบ่ายสี่สอบเสร็จ ไปเตร็ดเตร่ เกษตรแฟร์ กะผองเพื่อน </span> <br /><span style="font-size:85%;">งานเค้าใหญ่จริง ... เดี๊ยนรับรอง !</span> <br /><span style="font-size:85%;">เดินกันจนหัวแม่ตี_ พองเลย T_T รองเท้ากัดกันทั้งสามคนน่ะ โหะ โหะ </span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">คำเตือน สำหรับผู้ที่ไม่ชอบโดนเซ้าซี้ โดนตื๊อ ไม่ควรเดินไปแถวซุ้มสัตวแพทย์</span> <br /><span style="font-size:85%;">คุณจะเจอกับพนักงานเชียร์อาหารตื๊อสุดๆ ด้วยรายการอาหารอันพิสดารพันลึก</span> <br /><span style="font-size:85%;">สึนามิทับทิม , กระต่ายทอดกระเทียมพริกไทย , เนื้อหัน</span> <br /><span style="font-size:85%;">เค้าจะมาประกบคุณและผองเพื่อน พยายามต้อนเข้าไปให้เห็นสิ่งที่เค้าพยายามจะพรีเซ้นท์</span> <br /><span style="font-size:85%;">นั่นคือ ภาพคนประมาณ 6-7 คนกะลังฉีดซอสพ่นลงไปบนร่างอันไร้ศรีษะของลูกวัว</span> <br /><span style="font-size:85%;">ที่โดยเสียบอยู่บนกองไฟ (ประมาณหมูหันน่ะเอง) สำหรับคนที่มีจิตใจเมตตา </span> <br /><span style="font-size:85%;">อาจรับไม่ได้กับภาพอันน่าสยดสยอง จนต้องรีบเข้าไปลิ้มลอง อ่านะ ล้อเล่น! </span> <br /><span style="font-size:85%;">เคยได้ยินคำพูดหนึ่งที่ว่า ล้มวัวหนึ่งตัวเลี้ยงคนได้ทั้งหมู่บ้าน แต่อย่างปู ปลา </span> <br /><span style="font-size:85%;">ต้องเสียไปกี่ชีวิตเพื่อให้คนหนึ่งคนได้อิ่ม ... อันนี้ก็แล้วแต่วิจารณญาณ</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">และแล้วเค้าก็ต้อนพวกเรามาที่ปากทาง มีการเปลี่ยนเด็กเชียร์อาหารคนใหม่</span> <br /><span style="font-size:85%;">(เป็นการวางแผลที่ล้ำลึกมาก หึ หึ ) เพราะเด็กเชียร์คนนี้มีการลากเข้าไปเลย</span> <br /><span style="font-size:85%;">"เอ่อ .. น้อง จ๊า พวกเพ่ เจ็บ หัวแม่ตี_ ค่อยๆลาก T_T" </span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">เข้าไปข้างในซุ้ม บรรยากาศดี มีดนตรี มีเวที ประมาณเบียร์การ์เด้นในสวนสาธารธะ</span> <br /><span style="font-size:85%;">คำเตือนอีกข้อ ของการนั่งกินในสวน ควรเลือกโต๊ะที่ห่างไกลจากรังมดแดง</span> <br /><span style="font-size:85%;">โดนมาแล้ว ขอบอก ... ย้ายโต๊ะกันแทบไม่ทัน แม่เจ้า! มาเป็นกองทัพมดแดง</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">"พวกแกกล้ากินกระต่ายกันป๊ะ?" </span> <br /><span style="font-size:85%;">"เออ น่าลอง"</span> <br /><span style="font-size:85%;">จึงสั่ง ... กระต่ายทอดกระเทียมพริกไทย แกงส้มชะอมไข่ ข้าวเปล่าสาม น้ำเปล่าสอง น้ำแข็งถังนึง</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">ได้ลิ้มรสกระต่ายในอีก 15 นาทีต่อมา ...</span> <br /><span style="font-size:85%;">ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากความรู้สึก ... ธรรมดา ...</span> <br /><span style="font-size:85%;">เหลือเนื้อกระต่ายชิ้นสุดท้ายบนจาน ไม่มีใครกิน</span> <br /><span style="font-size:85%;">มีหมาน้อยผ่านมากระดิกหางน่ารัก เป็นกันเอง จึงให้เนื้อกระต่ายเป็นรางวัลความน่ารัก</span> <br /><span style="font-size:85%;">แต่ ... หมาไม่แด_ !! ซะนี่ O_o!</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">กินเสร็จก็เดินเรื่อยเปื่อย ในโซนต้นไม้</span> <br /><span style="font-size:85%;">เห็นต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ต้นละ 20 บาท</span> <br /><span style="font-size:85%;">อยากซื้อมาเลี้ยงจริงว่ะ เผื่อจะช่วยกินยุงได้บ้าง </span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">พูดถึงต้นไม้ .. หนังสือเล่มหนึ่งกล่าวถึงสุภาษิตจีนไว้ว่า</span> <br /><span style="font-size:85%;">"ถ้ามีเงิน 2 บาท ให้เอาเงินหนึ่งบาทไปซื้อข้าว อีกบาทนึงซื้อดอกไม้ <br />เพราะสิ่งแรกนั้นให้ชีวิต ในขณะที่สิ่งหลังจะให้เหตุผลของการใช้ชีวิตต่อไป"</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">ได้เวลากลับบ้านแล้ว ... </span> <br /><span style="font-size:85%;">ระหว่างทางกลับบ้านเห็นโคมลอย เพราะมีการลอยโคม สวยงามดีจริง</span> <br /><span style="font-size:85%;">...แสงไฟสีเหลืองส้ม กับพื้นฟ้าสีดำ ดำ ในคืนไร้ดาว ... </span> <br /><span style="font-size:85%;">(ฉานนเปนอารายปายยยยนี่ -_-!)</span> <br /> <br /> <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/night.PNG" /> <br /> <br /> <br /><span style="font-size:85%;">แหงนหน้าขึ้นมองพระจันทร์ อธิษฐานขอให้ ... </span> <br /><span style="font-size:85%;">ขอให้...... <br />ขอให้...... <br />ขอให้...... <br />ขอให้...... <br />หายเจ็บหัวแม่ตีนเร็วๆ (ทั้งสามคนเรย)</span> <br /><span style="font-size:85%;">^___,*</span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">...แล้วฉันก็กลับถึงบ้าน นอนหลับสนิท ลืมความระบมของหัวเม่ตีนนั้นไป...</span> <br /><span style="font-size:85%;">...เพียงเพื่อจะพบกับความระบมนั้นอีกในรุ่งเช้า แต่ทว่า มันก็ดีขึ้น ...</span> <br /><span style="font-size:85%;">(โอ้โห! สำบัดสำนวนจริงๆ)</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110706175799585877?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1106805414415333242005-01-27T01:17:00.000+07:002005-01-27T13:01:41.403+07:00<span style="font-size:85%;">ระหว่างทางที่นั่งรถตู้ไปมหาลัยแถวๆมีนบุรี <br />เจอกลุ่มลูกเสือ-เนตรนารี เดินทางไกล <br />เข้าใจว่าพวกเค้าคงเหนื่อยเอาการ เหงื่อไหล ไคลย้อยกัน <br /> <br />นึกถึงสมัยเป็นอยู่ ม.๒ ไปเข้าค่าย ๔ บดินทร <br />ที่ค่ายอะไรจำไม่ได้ อยู่ จ.ชลบุรี <br /> <br />ตอนนั้นเค้าให้เดินทาง(โคตร)ไกล บนเขา <br />โอว .. โคตรร้อน .. <br /> <br />แต่ตอนนั้นสนุกมากอ่ะ เพราะว่าเดินกันไป ร้องเพลงกันไป <br />สรรหาเพลงมาร้องกัน รวมทั้งเพลงปลุกใจ <br /> <br />.. บรรพบุรุษของไทยแต่โบราณ ปกบ้านป้องเมืองคุ้มเหย้า .. <br /> <br />อะไรทำนองนั้น <br /> <br />หนุกๆ ตอนนั้นรู้เทคนิคของการเดินขึ้นเขาแบบไม่ให้เหนื่อยจากเพื่อนมา <br />ก็คือการให้เดินหันหลังขึ้นเขา อืม.. มันก็ดีขึ้นนะ แต่ลำบากตรงที่ไม่มีตาหลังนี่ล่ะ <br /> <br />ตอนกลางคืน นอนเต็นท์ที่เค้าจัดให้เป็นกองๆ <br />คืนนั้น .. พวกเราทำกระดานผีถ้วยแก้งไปเล่นกันด้วย <br />ข้าพเจ้าเป็นคนทำเอง โหะ โหะ <br /> <br />ก่อนหน้าที่จะไปอุ๊มันออกตัวไม่เล่นแน่นอน ด้วยเหตุผลที่ว่า <br />อุ๊เกิดวันพฤหัส เป็นวันดวงอ่อน <br />คราวนั้นก็เลยรู้มาว่า อ่อ .. ตรูเกิดวันอังคาร เป็นวันดวงแข็ง <br />(วันเสาร์ก็เป็นวันดวงแข็งอีกวัน) <br /> <br />ตอนนั้นด้วยความเพื่อนเยอะ ตกลงปลงใจกันว่าจะเล่น <br />ก็ไปทำกระดานให้ .. โหะ โหะ <br />พยายามเขียนสวยสุดฤทธิ์ เดี๋ยวคุณผีอ่านไม่ออก <br /> <br />แต่ทว่า .. <br />พอถึงวันจริง เราตกลงกันเป็นเอกฉันท์ว่า ไม่เล่นดีกว่าว่ะ <br />ด้วยบรรยากาศอันอึมครึม ลมพัดโชย เสียงกุกกักๆ <br /> <br />นอกจากไม่เล่นแล้ว ยังมีการเอากระดานที่ตรูทำมา โยนออกไปนอกเต๊นท์อีก <br />คือกลัวว่าจะเป็นอัปมงคล เดี๋ยวคุณผีเกิดอยากมาโดยที่ไม่ต้องเชิญ ก็ซวยกันพอดี <br /> <br />...แต่พวกเราก็ต้องตกใจ ที่กระดานผีถ้วยแก้วนั้นหายไปในตอนเช้า... <br /> <br />คุณพระช่วย !!! <br /> <br />จนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่ทราบความเป็นไปของกระดานผีถ้วยแก้วอันนั้นอีกเลย <br /> <br />แต่ประเด็นก็คือ .. ตรูไม่น่าอดหลับอดนอนนั่งทำเลย เก็บแรงไว้เดินทาง(โคตร)ไกลดีกว่า <br /> <br /> <br />หึ หึ หึ สนุกดีประสบการณ์ไวเด็ก .. นี่ถ้าไม่เห็นน้องเดินทางไกลวันนี้ <br />ก็คงไม่ได้นึกถึงเรื่องฮาๆ เหนื่อยๆ หนุกๆ อย่างงี้ .. <br />มันเหมือนอย่างที่เพลงความทรงจำสีจางยังไงไม่รู้แฮะ เริ่มเศร้าแล้วว่ะ .. <br /> <br />กลับบ้านมายังดันไปเช่าหนังเรื่อง Eternal sunshine of the spotless mind. <br />มาดูอีก หึ หึ หึ .. เคยแอบเห็นเจ๊เขียนในไดเอาไว้ ถึงหนังเรื่องนี้ <br />ไปเจ๊อะที่ร้านแถวบ้าน เลยเอามาดูซะนี่ <br />เห็นคำโปรยบนซีดีแล้ว มันอึ้งๆพิกล <br /> <br /> <br />Eternal sunshine of the spotless mind. <br /> <br />a film for anyone with a past... <br />they'd rather forget. <br /> <br /> <br />................................................................ <br />................................................................ <br />...................................................................... <br />................................................................. <br />.................................................................... <br />............................................................... <br />....................................................................... <br />..................................................................... <br /> <br />จริงๆโลกใบนี้ก็มีอะไรแปลกๆ เยอะเหมือนกันนะนี่ ..</span> <br /><span style="font-size:85%;">ข้าพเจ้าเองก็เปงคนแปลกๆ .. ตาหลกดี .. <br />ฮืมมมมมมมมม ........ <br /> <br />ขอให้หายไวไว <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110680541441533324?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1106712092843374422005-01-26T10:48:00.000+07:002005-01-26T11:07:37.993+07:00<span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">ควันใต้หมวก <br />----------------------------------------- <br /> <br />+ ทฤษฎีมีอยู่ว่า คนที่เหมือนกัน จะโคจรมาพบกัน <br /> <br /> <br />+ คนที่ขึ้นรถไฟสายเดียวกัน ก็ไม่จำเป็นต้องลงในที่เดียวกัน <br />คนที่เจอกันในตอนเช้า อาจเป็นคนที่พึ่งออกจากบ้าน กับคนที่เพึ่งกลับบ้าน <br />.. เราพบกันที่จุดตัด .. <br />เหมือนพระอาทิตย์ กับพระจันทร์ <br />เดินมาเจอกัน แล้วก็จากไป <br />เพราะต่างร่างและต่างใจ <br />จึงไม่ได้ .. อยู่ .. ด้วยกัน <br /> <br /> <br />+ พ่อสูบแล้วก็จากแม่ไป <br />แต่ผมสูบเพื่อให้ได้เจอคนรัก <br />พ่อเคยได้ยินมั๊ย "คนที่เหมือนกัน จะโคจรมาพบกัน" <br />แม้จะต้องเปลี่ยนตัวเองก็ตาม <br />เหมือนคุณสักนิดก็ยังดี <br />ถ้ามันจะทำให้เราได้พบกันอีก <br /> <br /> <br />+ ทฤษฎีมีอยู่ว่า ประสบการณ์ใหม่ๆ มักทำให้เรากลัว <br />กลัวฟ้าที่มืดลง <br />กลัวตัวเองที่เปลี่ยนไป <br />วิธีแก้ก็คือ ทำสิ่งเดิมๆที่คุ้นเคย <br />สิ่งเก่าๆ นั้นจะช่วยบรรเทาความกลัวได้บ้าง <br /> <br /> <br />+ ขนประสบการณ์เก่าๆ ไปเผชิญกับประสบการณ์ใหม่ <br />ถึงจะกลัวแต่เราก็รู้ทาง <br />แต่ก็อีกนั่นแหละ <br />ถึงจะรู้ทาง บางทีก็ยังสามารถหลงทางได้ เพราะยังไม่มีปลายทาง <br /> <br /> <br />+ เมื่อประสบการณ์ใหม่ๆ ผ่านไปสักพัก <br />มันจะเริ่มกลายเป็นความเคยชิน <br />แล้วก็กลายเป็นประสบการณ์เก่า <br />จะมีบางส่วนถูกเลือกเก็บไว้ <br />และบางส่วนถูกทิ้งไป <br /> <br /> <br />+ เคยมั๊ยเวลาที่ทำอะไรที่เราชอบ แต่คนอื่นไม่ชอบ <br />แต่เวลาที่เราไม่ชอบ แล้วคนกลับชอบ <br />บางทีก็คิดว่า หรือเราเป็นคนเลวในสังคมนะ <br />เป็นความรู้สึกที่อึดอัดเหลือเกินน่ะ <br />ฉันว่า ถ้ามันลำบากนัก <br />บางทีลองเป็นคนอื่นดู อาจจะดีซะกว่า <br /> <br /> <br />+ เพื่อนบางคนคบกันมา 10 ปี <br />ยังไม่เข้าใจกันเลย <br />เรายังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ <br />แต่ทำไม ฉันคิดว่าฉันเข้าใจเธอนะ <br /> <br /> <br />+ การ์ตูนไม่เคยขยับได้ในกระดาษ <br />แต่มันมีชีวิตเสมอ...เรารู้ดี <br /> <br /> <br />+ คราวนี้เธอทำผมเกือบตายแน่ะ <br />ถ้าเป็นพ่อ ยังจะตามหาเค้าต่อไปมั๊ย? <br />หรือว่าแค่หลง ใช่มั๊ย หรือว่าแค่หลงแค่ภายนอกของเขา <br />ยังไม่รู้จักเขาเลยนี่ <br />- ผมไม่ได้หลงคุณนะ <br />- ดูสิ ผมแต่งตัวเป็นผู้ใหญ่ขั้นแล้ว <br />- ฟังเพลงที่คุณชอบ <br />- ผมเที่ยวกลางคืนทุกคืนเลยนะ <br />- ผมสูบบุหรี่เป็นด้วย <br />- อย่างนี้ ยังไม่เรียกรักแท้อีกเหรอ <br />ถ้าเจ็บปวดล่ะก็ ... ไม่ใช่หรอก <br /> <br /> <br />+ ขอให้มีความ .... สุข <br /> <br /> <br />+ คนเรามีสิทธิ์พบกันและใช้ชีวิตร่วมกัน <br />อาจจะ 3 ปี 50 ปี 1 นาที หรือ 1 วินาที <br />ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อน ศัตรู คนรัก <br />พ่อแม่ หรือแม้แต่ตัวเอง <br />ยังไงพวกเขาก็ต้องจากกัน <br />บางทีก็ดีใจ อืม...บางทีก็เศร้า <br />ใช่ๆ บางทีก็เศร้ามาก <br />เก็บสิ่งดีๆ เอาไว้เถอะ <br />เพราะมันอาจจะเป็นส่วนนึงของชีวิตใหม่ <br />ได้อย่างกลมกลืน <br /> <br />---------------------------------------------------- <br />จากหนังสือ ควันใต้หมวก ของ วิศุทธิ์ พรนิมิตร (ที่ยืมไอ้กีมาอ่าน) <br />---------------------------------------------------- <br /> <br />นึกถึงเรื่องนี้อีกครั้งเพราะ .. </span><a href="http://www.bkknews.com/weekend/20030705/weg42.shtml"><span style="font-size:85%;">http://www.bkknews.com/weekend/20030705/weg42.shtml</span></a> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110671209284337442?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1106715809784692002005-01-25T01:02:00.000+07:002006-12-20T00:22:09.986+07:00<span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">01<br />โลกนี้มีเรื่องร้ายๆมากเกินไป มีเรื่องเศร้ามากเกินไป<br />มากจนทำให้เรามองข้ามเรื่องดีดีที่ผ่านเข้ามาในชีวิต<br />- ป๊อด : หมานคร<br /><br />02<br />เพราะจินไม่หยุดมองหา จินเลยมองไม่เห็น<br />- ป๊อด : หมานคร<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">03</span><br /><span style="font-size:85%;">Take the time to know what Real Love is.</span><br /><span style="font-size:85%;">- Anynomous</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">04</span><br /><span style="font-size:85%;">I will be good boy.</span><br /><span style="font-size:85%;">- Anynomous</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">วันศุกร์ที่ 17 ธันวาคม ปีผ่านมา</span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนเย็นๆ ตัดสินใจว่าต้องออกไปทำอะไรสักอย่าง</span><br /><span style="font-size:85%;">อยู่คนเดียว มันเหงาจริงๆ </span><br /><span style="font-size:85%;">ไปหาหนังดู ท่าจะดี</span><br /><span style="font-size:85%;">... หมานคร ...<br /><br />เรื่องก็ไม่ได้เศ้าอะไรเท่าไร แต่มันเหงาอย่างบอกไม่ถูก<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110671580978469200?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1101735138760326972004-11-29T20:08:00.000+07:002006-12-20T00:39:52.083+07:00<span style="font-size:85%;"><br /><em>เมื่อใดที่ผมเศร้ากับเรื่องราวในโลก<br />ผมคิดถึงประตูผู้โดยสารขาเข้าที่สนามบิน<br />คนมักคิดว่าโลกนี้มีแต่ความโลภและชิงชัง<br />ผมไม่เห็นด้วยครับ<br />ผมว่าความรักมีอยู่ทุกหนแห่ง<br />แม้มันจะไม่สง่างามหรือเป็นข่าว<br />แต่โลกนี้มีรักเสมอ พ่อกับลูกชาย<br />แม่กับลูกสาว สามีกับภรรยา<br />แฟนหนุ่ม แฟนสาว เพื่อนเก่า<br />ตอนที่เครื่องบินพุ่งชนตึกแฝด<br />ไม่มีคนบนเครื่องโทรไปด่าทอใคร<br />มีแต่โทรไปบอกรักกัน<br />ถ้าคุณสังเกตดู ..<br />คุณจะพบว่าจริงๆแล้ว"ความรักอยู่รอบตัวเรา"<br /></em>LOVE actually is all around.<br /><br />(ข้อความนี้เอามาจากหนังเรื่อง Love Actually.)<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110173513876032697?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1101656421777940562004-11-28T22:03:00.000+07:002004-11-28T22:44:09.363+07:00<span style="font-size:85%;"> <br />ความคิด กับ ชีวิตจริง มันหล่อหลอมทำให้เกิดเป็นลักษณะเฉพาะของคนๆนึง <br />คงจะมีโอกาสน้อยมากๆๆๆๆ ที่จะได้เจอคนที่เหมือนกันซักที (ไม่ใช่หน้าตา) <br /> <br />ความฝัน เป็นส่วนนึงของความรู้สึก ส่วนใหญ่คนเรามักจะชอบฝันแต่ในเรื่องดีดี <br />จะมีใครคิดฝันจะเจอเรื่องไม่ดีในวันนึงข้างหน้า <br />ก็นะ .. มันเป็นความฝัน ชีวิตจริงอาจจะไม่ได้เป็นดังฝัน <br />ขอแค่ได้มีความสุขเวลาฝัน มันก็ทำให้เรายิ้มได้นะ .. <br /> <br />ความรัก เป็นความรู้สึกประเภทหนึ่ง <br />เค้าว่ากันว่า ความรักคือสิ่งที่สวยงาม และมีอานุภาพยิ่งใหญ่ <br />ก็ต่อเมื่อ มันเป็นความรักที่แท้จริง <br />เท่านี้แล้วกัน .. ก็ฉันเพิ่งจะได้เรียนรู้ <br /> <br />^____________________________^ <br /> <br /> <br />เอ .. ถ้าจะจับเอาวิธีการแสดงความรักรูปแบบต่างๆมาผสมกับความฝันมากมาย <br />มาผสมกับความคิดแต่ละอย่างซึ่งมีเป็นร้อยแปด แล้วก็เอามาผสมกับชีวิตจริงที่เราเป็นอยู่ <br />ก็คงได้เรื่องราวหลายเรื่องเลยทีเดียว <br /> <br />เรื่องราวพวกเนียะ เข้ามาในชีวิตคนเราอยู่บ่อยๆ <br />แล้วจุดจบของเรื่องราวพวกเนี๊ยะของคนส่วนใหญ่มันคือ"ความจริง" <br /> <br />เมื่อไรที่ความฝันนั้นเป็นความจริงแล้วในสักวัน <br />(ที่เค้าทำได้เพราะเค้ามีความพยายามตั้งใจและมุ่งมั่น ล้มแล้วก็ลุกขึ้นยืนใหม่ นับถือๆ) <br />หรือเมื่อไรที่ความฝันไม่สามารถเป็นส่วนนึงของความจริงได้ <br />(ที่เค้าไม่สามารถทำได้เพราะเค้ารู้ตัวว่าเค้าฝันไปผิดทาง) <br /> <br />เรื่องสั้นๆในชีวิตคนเราเรื่องนั้นก็เลยจบลง .. เพราะความจริง <br /> <br />แต่ซักพักก็มีเรื่องใหม่เข้ามา .. ถ้าไม่พอซักที <br /> <br /> <br />ปล.จากประสบการณ์อันน้อยนิด </span> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110165642177794056?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1100966558873738292004-11-20T23:00:00.000+07:002004-11-20T23:02:38.873+07:00<span style="font-size:85%;"> <br />เมื่อวานนี้เปิดอ่านเมล์จากน้องในชมรมอ่ะ .. <br />ที่สะดุดตามากกว่าข้อความในเมล์ก็ตรงลิสต์ของคนที่ส่งจดหมายไปถึงนี่แหละ <br />ได้นั่งยิ้ม ฮากันเลยทีเดียว .. ครีเอทเจงๆไอ้น้อง ..<img src="http://www.sirikhum.com/icon/113.gif" /> <br /> <br />"นรีโรจน์" online (xxxxx@hotmail.com) <br />"นัทตบนม" (xxxxx@hotmail.com) <br />"นุ" "โรงกลึง" (xxxxx@hotmail.com) <br />"นุ่นละครสัตว์" (xxxxx@hotmail.com) <br />"นุ้ยน้ำปั่น" (xxxxx@hotmail.com) <br />"บลิวบาร์เกย์" (xxxxx@hotmail.com) <br />"บ๊วย" "อาหารตามสั่ง" (xxxxx@hotmail.com) <br />"ประวิช" "เกมออนไลน์" (XXXXX@maildozy.com) <br />"พี่ธีร์" (xxxxx@hotmail.com) <br />"พี่บอล" (xxxxx@hotmail.com) <br />"พี่เอ๋คอม" (xxxxx@hotmail.com) <br />"เต้" msn (xxxxx@hotmail.com) <br />"เบ๊นซ์ซ่าลูกป้าจี่" (xxxxx@hotmail.com) <br />"เบิร์ด" "ลูกป้าติ๋ว" (xxxxx@hotmail.com) <br />"เม้งนาฬิกา" (xxxxx@hotmail.com) <br />"แน็ตม่านรูด" (xxxxx@hotmail.com) <br />"แบ้งค์" "เตี้ยๆ" (xxxxx@hotmail.com) <br />"แอ้ของดำ" "อิๆๆ" (xxxxx@hotmail.com) <br />"โอ๋โรงเจ" (xxxxx@hotmail.com) <br />"หนึงข้าวโพดอ่อน" (xxxxx@hotmail.com) <br />"หมูบาร์เบอร์" (xxxxx@hotmail.com) <br />"หว้าขาหมู" (xxxxx@hotmail.com) <br />"อาทิตย์ข้าวหมูแดง" (xxxxx@hotmail.com) <br />"อาร์มการแว่น" (xxxxx@lemononline.com) <br /><img src="http://www.sirikhum.com/icon/117.gif" /> <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110096655887373829?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1100894139156487032004-11-20T02:42:00.000+07:002005-04-01T17:07:51.756+07:00<img style="WIDTH: 371px; HEIGHT: 396px" height="150" src="http://www.geocities.com/littlechip159/Pic311012.gif" width="150" /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">สิ่งที่สำคัญของงานไม่ใช่การมีหัวหน้าที่สุดยอด<br />แต่มันอยู่ที่การทำงานร่วมกันของส่วนประกอบทั้งหมดต่างหาก .. ข้าพเจ้าคิดเอาเอง</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110089413915648703?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1100617772712791082004-11-16T22:08:00.000+07:002004-11-16T22:09:32.713+07:00<br> <br /><br> <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/love_u.gif"> <br /><br> <br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110061777271279108?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1100539987593520562004-11-15T22:06:00.000+07:002004-11-16T00:38:46.920+07:00<span style="font-size:85%;"> <br /> <br />อุ๊: วันหลังแกมามหาลัยชั้นดิ ชั้นจะพาไปกินก๋วยเตี๋ยวร้าน S&P <br />ฉัน: เฮ้ย! ที่จุฬาฯ มี S&amp;P เข้าถึงแล้วเร๋อ <br />อุ๊: อืม .. ร้านS&P ย่อมาจาก ร้านซิ้ม&amp;แปะ <br />ฉัน: อะ .. ก๊ากกกกก ! คิดกันได้อย่างไร .. ฮา ชอบๆ .. ซิ้มแอนด์แปะ <br /></span> <br /> <br /> <br /> <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/SP.GIF" /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><span style="font-size:85%;">อุ๊เล่าต่อว่า ร้านซิ้มแอนด์แปะ เป็นร้านขายก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่มีชื่อแถวนั้น อร่อย <br />แล้วก็มีทั้งหมู ปลา อยู่ในชามเดียวเลย <br /> <br /> <br />บรรยากาศในร้านนี้อบอุ่นดี .. เพราะเค้าให้นั่งกัน 6 คนต่อ 1 โต๊ะ <br />โต๊ะเป็นโต๊ะสังกะสี .. เหมือนโต๊ะที่ร้านชายสี่หมี่เกี๊ยวน่ะ ก็นั่งกันข้างๆโต๊ะด้านละสองคน <br />หัวโต๊ะอีกมุมละคน รวมเป็น 6 เป็นไง .. อบอุ่นดี .. <br /> <br /> <br />นอกจากบรรยากาศที่อบอุ่นแล้ว ยังมีบรรยากาศครึกครื้น ไม่เงียบเหงา <br />ก็เพราะร้านนี้ทะเลาะกันประจำในหมู่เครือญาติ <br />ซิ้มมีหน้าที่เป็นคนทำ มีแปะเป็นเด็กเสิร์ฟ <br />ลูกๆ ก็ช่วยกันจดออร์เดอร์ช่วยเสิร์ฟ แล้วก็อ่านให้ซื้มฟัง เพราะซื้มมองไม่เห็นแล้ว <br />แล้วก็จะมีกรณีทำผิดเป็นประจำ เพราะซื้มเค้าจะไปฟังคนสั่งไปด้วย ฟังลูกไปด้วย ก็เลยงงกัน .. <br />เสียงต่อว่าจึงมีอยู่เป็นประจำ .. อุ๊เล่ามา .. <br /> <br /> <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110053998759352056?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1100540113052949172004-11-14T23:57:00.000+07:002005-04-01T17:09:49.933+07:00<img style="WIDTH: 339px; HEIGHT: 260px" height="100" src="http://www.geocities.com/littlechip159/topOfMountain.GIF" width="100" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br />ชั้นว่า .. ตะโกนอะไรออกไปก็ช่างเหอะ ไม่ต้องมีความหมายก็ได้ (Ex. ฮานาก้า !!)<br />อยากตะโกน ก็ตะโกนให้เต็มที่ ทำให้สุด สุดไปเลย<br />อยากตะโกน ยังต้องมานั่งคิดคำที่จะตะโกนอีกเร๋อ ว่าตะโกนอะไรถึงจะดี - -'<br />แล้วมันจะสุขเรอะ ?<br /><br />ว่าแล้วจึงตะโกนออกไปว่า ...<br />"ไอ้คนหน้าตาดี!..ดีดีดีดีดี..ดีดี" <img src="http://www.sirikhum.com/icon/117.gif" /> (ไม่มีอายต่อฟ้าดิน)<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110054011305294917?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1100112810882025802004-11-11T01:55:00.000+07:002004-11-11T02:13:38.366+07:00<span style="font-size:85%;"> <br /> <br />เมื่อก่อนนะ ฉันอาจจะเคยเจอเรื่องแย่ๆ แล้วก็ไม่อยากเจอมันอีก ก็เลยออกไปห่างๆ <br />พยายามตีตัวออกห่างจากเรื่องแย่ๆ เหล่านั้น <br />แต่เดี๋ยวนี้ รู้ว่าในที่สุดก็ต้องเจอมันอีกอยู่ดี หนีไม่พ้น <br /> <br />จึงมีวิธีใหม่ๆเข้ามา <br /></span><ul><li><span style="font-size:85%;">การปรับตัว ให้กลมกลืน <br />แต่บางทีมันก็ลำบากใจแฮะ เราไม่เป็นตัวเองเท่าไร </span></li><li><span style="font-size:85%;">การปรับความเข้าใจ เป็นเรื่องที่ดี ที่ต้องร่วมมือทั้งสองฝ่าย </span></li><li><span style="font-size:85%;">การอดทน เพื่อแลกกับความสบายใจของคนอื่น <br />แล้วนำมาซึ่งความสบายใจของตัวเอง อืม .. ก็น่าจะคุ้มกันนะ</span></li><li><span style="font-size:85%;">การปล่อยวาง คำว่า "ช่างมัน" พูดออกมาแต่ในใจยังคิดเรื่องนี้อยู่ <br />ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร เมื่อไรจะโยนออกไปได้ซักที </span></li></ul><p><span style="font-size:85%;">ตอนนี้คิดว่าบางทีเราก็มองโลกในแง่ร้ายเกินไป บางทีก็ดีเกินไป <br /> <br />แล้วก็คิดว่าอะไรที่เราจะไม่เจออีกแล้ว อะไรที่คิดว่าจะไม่พบเห็นอีกแล้ว <br />ก็ปล่อยมันไป แล้วก็หนีไปไกลๆ ก็ดีเหมือนกัน <br /> <br />แต่อะไรที่สำคัญกับเรา เป็นส่วนนึงของชีวิต ในเมื่อเราขาดมันไม่ได้ <br />มันต้องอดทน จากนั้นค่อยหาทางปรับกันต่อไป ทั้งปรับตัวเอง <br />แล้วก็ปรับความเข้าใจกัน <br /> <br />ฉันเข้าใจถูกมั๊ยน๊า ? <br /> <br />ปล.ไอ้พวกวิธีเก่าๆ วิธีใหม่ๆ พวกนั้นไม่ใช่วิธีการที่ดีที่สุด <br />เพราะฉันมักจะทำให้คนอื่นๆเสียใจอยู่เสมอ <br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-110011281088202580?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1099475891063083242004-11-03T16:25:00.000+07:002004-11-03T17:06:03.536+07:00<span style="font-size:85%;"></span> <br /><span style="font-size:85%;">วันนี้พูดถึงเรื่องที่พัก ก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา <br /> <br />นานมาแล้ว มีเพื่อนมาเที่ยวบ้าน แล้วเค้าก็งงกับสภาพบ้านของข้าพเจ้าอยู่มั๊ง <br />เลยถามขึ้นทำนองว่า นี่หนึงอยู่ได้ไงเนี่ย ไม่มีครัว ไม่มีตู้เย็น ไม่มีแอร์ .. <br /> <br />ตอนนั้นยังเด็กๆ ก็ตอบไปประมาณว่า อยู่ได้สิ ก็เราอยู่มานานแล้ว <br /> <br />และจนกระทั่งถึงวันนี้ ก็ยังอยู่มาได้ <br /> <br />ทำไมเราไม่เรียกร้องที่จะเปลี่ยนแปลงหว่า .. หรือเพราะความเคยชินฟระ <br /> <br />หึ หึ แต่อยู่มาได้ถึงป่านนี้ ก็มีความสุขดี เราเปงครอบครัวเดียวกาน <br /> <br />(แต่ตอนนี้ก็อยากให้มีการเปลี่ยนบ้างเหมือนกันนะ ง่าๆๆ)</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109947589106308324?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1097755375663914142004-10-14T18:50:00.000+07:002006-12-20T00:29:55.516+07:00<span style="font-size:85%;"><br /><strong>001</strong><br /><br />"เมื่อค้นพบแล้วว่าดาวของคุณคือดาวดวงไหน<br />วิธีหาทางกลับบ้านที่ได้ผลที่สุดวิธีหนึ่ง คือค้นหาคนที่คุณรัก<br />เขาหรือเธอคนนั้นจะนำทางให้คุณกลับถึงบ้าน<br />อย่างปลอดภัยได้เอง"<br />แพนด้า :: ปราบดา หยุ่น<br /><br />ได้ข้อความนี้มาจากคอมเมนต์ในไดอารี่แห่งหนึ่ง<br />ขอโทษเจ้าของไดอารี่จริงๆที่จำชื่อไดอารี่ไม่ได้<br />แต่คุณเขียนมันได้ดีมาก<br /><br /><br /><strong>002</strong><br /><br />"อยู่กับใครแล้วมีความสุข คนนั้นแหละ คือ คนที่เราควรจะอยู่ไปชั่วชีวิต"<br />ข้อความที่ได้จากละครซิทคอม 'บางรักซอยเก้า'<br />ย้อนกลับไปนึกถึงตัวเอง แต่นึกไปว่า<br />"เราเคยทำให้ใครเค้ามีความสุขเวลาอยู่กับเราบ้างรึเปล่านะ?"<br /><br />ลองนึกดูนะ ... อยู่กับใครแล้วมีความสุข ก็คนนั้นแหละ<br />โชคดีนะ<br /><br /><br /><strong>003</strong><br /><br /><a href="http://www.geocities.com/our_page_s/canon.html" target="blank">Canon In D Major</a><br />ไม่มีข้อความ แต่ทำนองเพราะดี<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109775537566391414?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1097400390401201832004-10-10T16:12:00.000+07:002004-10-10T16:53:57.853+07:00<a href="http://www.kapook.com/musicstation/newmusicstation/play.php?id=2175" target="blank"><span style="font-size:85%;"><img src="http://www.sirikhum.com/icon/note.gif" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"> ฟังแล้วมีความสุขอ่ะ <img src="http://www.sirikhum.com/icon/117.gif" /> <br /> <br />ขอบคุณพี่บอย ตรัย ที่แต่งเพลงเพราะๆเพลงนี้ .. <br />ขอบคุณใครซักคนที่ทำให้รู้สึกดี <br /> <br />รู้ไหมมีเธออยู่ เธออยู่กับฉันๆ ก็สุขใจ <br />เพราะเธอมีความหมาย มีค่าให้ใจฉันรักเธอ <br /> <br /></span><a href="http://www.coolvoice.com/v2/player/player.php?id=1369" target="blank"><span style="font-size:85%;"><img src="http://www.sirikhum.com/icon/note.gif" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"> เพลงนี้ก็มีความสุข เพลงความสุข ของ sofar <img src="http://www.sirikhum.com/icon/104.gif" /> <br /> <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109740039040120183?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1097098851036547582004-10-07T04:39:00.000+07:002005-04-02T02:35:05.986+07:00<a href="http://en-light.com/V2/s/02_Aday.html" target="blank"><br /><img style="WIDTH: 325px; HEIGHT: 205px" height="320" src="http://www.geocities.com/littlechip159/pru.PNG" width="530" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">พรุ่งนี้ค่อยเริ่มใหม่<br />พรุ่งนี้ค่อยเข้าใจ<br />ปล่อยไปให้มันพ้นผ่าน ... สักวัน ...<br /><br />ยังมีเรื่องราวดีดี อีกมากมายใน </span><a href="http://en-light.com" target="blank"><span style="font-size:85%;">http://en-light.com</span></a><span style="font-size:85%;"> (น่ารักมากๆ)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109709885103654758?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1097062257677289602004-10-06T18:28:00.000+07:002005-04-01T17:01:21.416+07:00<img style="WIDTH: 399px; HEIGHT: 221px" height="295" src="http://www.geocities.com/littlechip159/th.GIF" width="527" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109706225767728960?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1096307553897153012004-09-28T01:16:00.000+07:002004-09-28T00:52:33.896+07:00<span style="font-size:78%;"> <br />แน่นอน .. อ่านหนังสือ ก้อต้องได้ความรู้ ความเข้าใจ จากการอ่าน .. <br />บางทีก้อไม่เข้าใจ แต่ก้อพยายามถูๆไถๆ ไป .. แหะ แหะ <br />อีกอย่างก้อคือ .. ทัศนคติที่ดีต่อยามหมู่บ้าน <br />ทุกคืนตอนดึกๆ<img src="http://www.sirikhum.com/icon/moon.gif"> จะมียามมาเคาะบอกเวลาทุกๆชั่วโมง <br />ตีหนึ่งเคาะหนึ่งที ตีสองเคาะสองที .. เป็นต้น <br />คืนไหนฝนทำท่าจะตก<img src="http://www.sirikhum.com/icon/73_73.gif">.. ไอ้เราก้อลุ้นลุงยามจะมามั๊ยนะ .. <br />ห้า .. สี่ .. สาม .. สอง .. หนึ่ง .. เงียบบบ ... <br />แต่สักพักใหญ่ๆ แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง! เย้วว ตีสามแว้ว!!<img src="http://www.sirikhum.com/icon/clock.gif" /> <br />ลุงยามมาจริงๆ สปิริตสูงส่ง ถึงแกจะมาช้าไปหน่อยก้อตาม .. <br />ก็นะ อะไรจะปั่นจักรยานด้วยความเร็วคงที่ .. มาถึงตรงเป๊ะทุกชั่วโมง <br />เย้ ! หลับต่อ .. เฮ้ย อ่านต่อ .. (พรุ่งนี้จะสอบแล้วกรู T_T) <br />เมื่อก่อนเคยเข้าใจผิด และมองยามหมู่บ้านอย่างผิดๆ มาตลอด <br />คิดว่าวันๆ ก็มัวแต่เฝ้าป้อม หลับคาป้อม ถ้ามีเหตุด่วนเหตุร้ายสงสัยเราต้องไปช่วยยาม <br />แต่วันนี้ .. ทัศนคติเหล่านั้นเปลี่ยนไป .. เค้ามีความรับผิดชอบในงานได้ดี <br />ที่คิดอย่างนั้นไปในเมื่อก่อน .. เพราะเราไม่เคยเห็นในอีกมุมนึงของเค้านั่นเอง <br />ลุงยามสอนข้าพเจ้าอยู่สองเรื่อง <img src="http://www.sirikhum.com/icon/104.gif"> .. คือการรับผิดชอบในหน้าที่ <br />และการปิดทองหลังพระ หรืออีกในทางหนึ่ง เราไม่ควรไปว่าใคร เพราะเราไม่ได้จับตาดูเค้าทุกวินาที <br />แต่ยามก็ไม่ได้เป็นยามดีเด่นอย่างลุงยามของข้าพเจ้าทุกคนเสมอไปหรอก :P <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109630755389715301?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1096039890335518392004-09-24T22:07:00.000+07:002005-04-02T02:34:06.906+07:00<div align="center"><br /><br /></div><p align="left"><img style="WIDTH: 377px; HEIGHT: 102px" height="90" src="http://www.geocities.com/littlechip159/far.GIF" width="378" /></p><div align="center"><br /><br /></div><p align="left"><img style="WIDTH: 366px; HEIGHT: 86px" height="93" src="http://www.geocities.com/littlechip159/far1.GIF" width="425" /></p><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109603989033551839?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1095868970995175092004-09-22T22:56:00.000+07:002004-09-22T23:15:16.423+07:00<span style="font-size:78%;"> <br />ชายชรา <br /> <br />ซอสามสาย <br /> <br />น้ำแกง <br /> <br />สัญญา <br /> <br />ระยะทาง <br /> <br />หลุมศพ <br /> <br />เวลา <br /> <br />ความรัก <br /> <br />นิรันดร์ <br /> <br /><a href="http://365jukebox.com/script/play.cgi?songid=3820" target="_blank">Everlasting Love song - ไทยประกันชีวิต's Soundtrack (ปู่ชิว) <br /></a> <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109586897099517509?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1095780036651096552004-09-21T22:12:00.000+07:002004-09-21T22:20:36.650+07:00<span style="font-size:78%;"> <br /> <br /><img height="219" src="http://www.geocities.com/littlechip159/hmm.GIF" width="162" /> <br /> <br />..ทำมะดาของชีวิต..</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109578003665109655?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1095433455211646432004-09-17T21:43:00.000+07:002004-09-17T22:07:09.116+07:00<span style="font-size:78%;"> <br />วันนี้วันศุกร์ .. <br /> <br />เรียน DB เสร็จ นั่งรถตู้กลับบ้าน มีเพื่อนร่วมทางกลับบ้านด้วย ก็เลยหายเหงา .. <br />แต่ยังไม่วายหลับ .. เหมือนเคย .. <br /> <br />นั่งคุยตอนนึกเรื่องคุยออก <br />แต่พอไม่มีเรื่องคุยนาน .. ก้อเลยหลับ .. ทั้งคู่ <br /> <br />แต่ก้อหลับๆ ตื่นๆ เพราะคนขับรถเปี้ยวมาก ปาดซ้าย ปาดขวา ทำเอาหลับไม่สนิท <br />มาตื่นอย่างเต็มตาอีกที ตอนถึงป้ายรถเมล์ตรงสถานีรถไฟหัวหมาก <br />เพราะมีเพื่อนอีกคนขึ้นมา เลยทักทายกัน .. อย่างสนุกสนาน <br /> <br />ต่อไปนี้ .. ชีวิตบนรถจะนิ่ง ก็รู้ๆกันอยู่ทางจะไปแยกลำสาหัส(ลำสาลี)มันเป็นอย่างไร <br />รถติดตั้งนาน เพื่อนที่เพิ่งขึ้นก็ลงตรงแยกลำสาลี <br /> <br />ความเงียบกลับมาอีกครั้ง .. <br /> <br />แต่แล้วก้อมีเสียงเพลง .. <br /><a href="http://365jukebox.com/script/play.cgi?songid=1017" target="blank">คลิกสิ! </a> <br /> <br />โอว .. พระเจ้า จอร์จ มันยอดมาก .. <br />ทำไมเพิ่งมาเปิด .. น่าจะเปิดได้ตั้งนานแล้ววววว <br /> <br />รถติดๆ ได้ฟังเพลงเพราะๆ มันเจ๋งมากง่ะ <br />ยิ่งเวลาจะนั่งรถไปสอบนะ ถ้าคันไหนเปิดเพลงบนรถ <br />อยากจะเดินไปกราบงามๆ ถือว่าเค้าเป็นคนมีส่วนช่วยในการสอบได้ของข้าพเจ้าเลย .. <br /> <br />แต่ทว่า .. รถก้อขยับ <br />ได้ฟังเพียงสองเพลง ก้อถึงที่หมาย .. <br />แหง่วๆ ต้องกลับบ้านมาอ่านหนังสืออีกแล้ว T_T เฮ้อ! <br /> <br />แล้วก้อกลับมาคิดได้ว่า .. ความสุขมันอยู่ที่ใจ <br />อ่านหนังสือนี่ .. สุขสุดๆ เลย กิ๊บกิ้วววว -_-! <br /> <br /> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109543345521164643?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1095021135459496022004-09-13T03:21:00.000+07:002004-09-13T03:42:04.366+07:00<div align="center"> <br /> <br /><img src="http://www.geocities.com/littlechip159/dog.GIF" /> <br /> <br /> <br /><span style="font-size:78%;">ทำไมคืนนี้มันเงียบอย่างงี้ล่ะ .. !?! <br />..เหงาเป็นเหมือนกันนะ ..</span> <br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109502113545949602?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8144292.post-1094334740383037232004-09-05T04:06:00.000+07:002004-09-05T04:58:21.426+07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:78%;"> <br />เวลาว่างๆของฉันมักใช้ไปกับการฟังเพลง ค้นหาเพลง เปิดเพลง แล้วก็ฟังเพลง :) <br />ครั้งนึงเคยคิดอิจฉาอาชีพดีเจ อาชีพอะไรทำงานก็เหมือนไม่ได้ทำ <br />ดูมีความสุข <img src="http://www.sirikhum.com/icon/117.gif" /> ได้ฟังเพลงตลอดเวลา ... ช่างน่าอิจฉาซะจริงๆ <br />รวมทั้งบรรยากาศการทำงานของบริษัทแกรมมี่เท่าที่เคยตามพี่ๆที่ชมรมไปเอาบัตรคอนเสิร์ตบ้าง <br />ดูสนุกสนานดีง่ะ บรรยากาศเป็นกันเอง กระเทย<img src="http://www.sirikhum.com/icon/78.gif" />ก็เยอะง่ะ ชอบ ๆ <br />ที่ใดมีกระเทย ที่นั่นมีรอยยิ้ม (ฉันคิดเอาเอง ... ) <br /> <br />วันนี้ก็อีกเช่นกัน บังเอิญเปิดทีวีเจอเพลงเก่าของมิคกี้เข้า .. เพลงฟากฟ้าทะเลฝัน<img src="http://www.sirikhum.com/icon/note.gif" />... <br />โอวว เพลงเก่าๆ ที่เมื่อก่อนฟังบ่อยๆ แล้วก้อไม่ได้ฟังไปนานนนนนมากกกก <br />แล้วกลับมาฟังอีก .. ในวันนี้ ทำให้วันนี้เป็นวันดีดีไปอีกวันเลยทีเดียว <br /> <br />"ก็อาจเป็นลมที่พัดมาจากทะเล <img src="http://www.sirikhum.com/icon/62_62.gif" /> หายใจลอยเข้าฝั่ง <br />จากใจดวงนึงที่หลงทาง ไม่เห็นใคร วันนี้ได้เจอะเธอ <br />บนทรายที่ขาวละมุน ที่ใจดวงนึงได้ลอยมาหยุดพัก <br />และใจ<img src="http://www.sirikhum.com/icon/heart.gif" />ดวงนี้ได้รู้จักกับคนหนึ่งที่เคยได้ฝันมาแสนนาน <br /> <br />ได้เจอแล้ว ได้เจอแล้ว กับคนนี้ <img src="http://www.sirikhum.com/icon/56.gif" /> ที่ใจฉันใฝ่หา <br />ขอบคุณฟ้าและขอบคุณท้องทะเล ที่ทำให้ฉันได้เเจอะเธอ และรักเธอ ...<img src="http://www.sirikhum.com/icon/109.gif" /> <br /> <br />ไม่มีอะไรจะสวยงามบนพื้นทราย เท่า<img src="http://www.sirikhum.com/icon/guy.gif" /><img src="http://www.sirikhum.com/icon/girl.gif" />สองเราเคียงคู่กัน <br />จะกล่อมทะเลด้วยสายลมกับแสงจันทร์<img src="http://www.sirikhum.com/icon/moon.gif" />และเสียงเพลงจากใจ <br />วันคืนที่แสนเดียวดาย กลับกลายเป็นความสดใสด้วยความรัก <br />เมื่อดวงใจดวงนี้ได้รู้จักกับคนหนึ่งที่เคยได้ฝันมาแสนนาน <br /> <br />ได้เจอแล้ว ได้เจอแล้ว กับคนนี้ที่ใจฉันใฝ่หา <br />ขอบคุณฟ้าและขอบคุณท้องทะเล ที่ทำให้ฉันได้เจอะเธอ <img src="http://www.sirikhum.com/icon/red_smile.gif" />และรักเธอ ..." <br /> <br />ว้าว !! ชอบจังเลย :)</span> <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8144292-109433474038303723?l=bunbunandi.blogspot.com' alt='' /></div>Nuenghttp://www.blogger.com/profile/11821948465278970964noreply@blogger.com0